BAR

Banqueroutier, ἢ. m., χρεωχόπο-ος, ον (6).

Banquet, ἢ. m., συμπόσι-ον, ou (τό).

Banqueter, v. intr., συμποσιάζ-ειν, συμποotét-w, fut. συμποσιάσ-ω; Eedwy-Etcôau, εὐωχ -ἔέομαι, οὔμαι, fut. εὐωχήσ - ομαι; χωμάζ-ειν, χωμάζ-ω, fut. χωμάσ-ω.

motte n.f., βάθρ-ον, ou (té); ϑρανί-ον, OÙ (To).

Banquier, ἢ. m., τραπεζίτ-ς, ov (6).

22 ΉΜ|8. n. m., βάπτισμα, Bantiouat-0oc τό).

Baptiser, v.tr., βαπτίζ-ειν, βαπτίζ-ω, fut.

βαπτίσ-ω, acc.

Baptismal, ale, adj. Bonriorux-6c, ñ, ὄν.

Baptistère, ἢ. m., βαπτιστήρι-ον, ou (τό).

tr Nn. M., ἀγγεῖτον, ou (τό); πλυν-ός, οὐ (0).

Baragouin, n. m., βαρδαροστομί-α, ας (ἡ).

Baragouiner, v. intr., Bap6asoctop- εἴν, βαρδαροστομ-έω, &, fut. βαρδαροστομήσ-ω.

Baraque, n. f., xa)06-n, Ὡς (ἡ).

Baraterie, n.f., fraude de patron de navire, παραποίησε-ις, εως (ἣ).

Barbare, adj. 1 Étranger, βάρθαρ-ος, oc, ον (comp. βαρδαρ-ώτερος, sup. βαρθαρ-ώτατος).

112 Cruel, ἀπην-ἧς, ἧς, ἐς (comp. ἀπην-έστε- 05, SUP. ἀπην-έστατος) ; ὧὠμ-ός, ἡ, ὄν (COMP.

ὠμτ-ότερος, SUP. ὠμτ-ότατος) ; ἄγρι-ος, Ἢ, ον

(COMP. ἀγρι-ώτερος, SUP. ἀγρι-ώτατος).

Barbarement, adv. 1 En barbare, βαρθαριχῶς. || ἃ Cruellement, ἀπανθρώπως.

Barbarie, n.f. 1 État barbare, βαρθαρότης, βαρόαρότητ-ος (ñ). || 2. Cruauté, ὠμότης, ὠμότητ-ος (À).

Barbarisme, n. m., βαρδαρισμ-ός, où (6).

Barbe, n. f., xwy-wv, wvos (6); yévet-ov, ov fa. On emploie de préférence le pluriel. A la barbe de, en présence de, ἐνώπιον, gén.

Barbeau, n. m., fleur, χύαντ-ος, ov (ὃ).

Barbelé, ée, adj., garni de pointes, se dit surtout des flèches, πτερυγωτ-ός, ἡ, 6v.

Barbet, n. m., espèce de chien, λαχναῖ-ος χύων, χυν-ὅς (6). Les deux mots se dé-

Barbier, n. m., xoup-eûc, έως (6).

Barbon, ἢ. m., γενειάτ-ης, ov (6).

Barbotter, v. intr., B6p6opov ταράττ-ειν, ταράττ-ω, fut. ταράξ-ω.

Barbouiïllage, n. m. 1 Enduit de couleur, φύρμα, φύρματ-ος (τό). || 2 Mauvaise peinture, χαχ-ὴ ζωγραφί-α, ας (ἢ). Les deux mots se déclinent.

Barbouiller, v. tr. 1 Couvrir d’un enduit, φύῤ-ειν, φύρ-ω, fut. qup-&. |] 2 Méler, brouiller , συγχ-εῖν, cuyx-éw, &, fut. συγχεύστ-ω, ACC. — se Barbouiller, Υ. Pr., en parlant du ciel, συννεφ - οὔσθαι, συννεφόομαι, οὔμαι, fut. συννεφωθήσ-ομαι.

Barbouilleur, ἢ. m., mauvais peintre, ἄπειρ-ος γραφ-εύς, έως (6). Les deux mots se déclinent.

Barbu, ue, adj., γενειάτ-ης, ou (6); γενειᾶτts, ιδος (ἢ).

Barbue, n. f., poisson, ῥόμιδ-ος, ον (ὃ).