LL. TÉVOUoL

᾿Μελισσόῤῥυτος, 05, ον, Poet. qui découle des abeilles. Nous μιελισσόeuro, Orph. des flois de miel. RR.

LL δέω.

“Melioococes, ος, ον, Poët. qui protège les abeilles. RR. υ.. σώζω.

“Meloooreuxros, ὃς, cv, Poët. fait par

les abeilles. RR 11. τεύχω.

Μελ!σσότοχος, ος, cv, produit par les abeilles. RR. 11. τίκτω.

Μελισσοτόχκος, cs, ον, qui produit des abeilles,

Μελισσοτροφεῖον, ou (τὸ), ruche d'abeilles; rucher. R, de

Μελισσοτρόφος, 25, ον, qui nourrit des abeilles. RR. 1. τρέφω.

Μελισσουργεῖον, ou (τὸ), rucher, lieu où sont placées les ruches. R. μελισσουργος.

Μελισσουργέω-ῶ, f ἥσω, faire le métier d'élever des abeilles.

Μελισσουργία, ας (ἡ), métier d’élever des abeilles.

Μελισσουργικός, ἡ, ὅν, qui a rapport à l'éducation des abeilles.

Μελισσουργός, ὅς, ὄν, qui élève des abeilles. RR. μέλισσα, ἔργον.

Μελισσοφάγος, ος, ον, qui mange du miel. RR. . φαγεῖν.

Μελισσόφυλλον, οὐ (τὸ)... mélisse., plante. RR. μι. φύλλον.

Μελισσύχγορτον, οὐ (τὸ), mélisse plante. RR. 1, χόρτος.

“M:locw, f. ίζω, Foët. pour uetλίσσω.

Μελισσωδὺς, Ὡς, ες, d'abeille, de la nature des abeilles. R. μέλισσα.

MEA 159

Μελισαών, ὥνος (ὁ), ruche d'aberlles.

Μελισταγής, ἧς, ἐς, qui distille le miel. ἈΒυμ.. στάζω.

Μελίστακτος, ος, ον, méme sign.

Μελιστής, οὔ (Ὁ), chanteur, R. μελίζω.

“Μέλιτα, ας (ἀ), Ροέϊ. Dor. pour ués λισσα.

Μελίταινα, Ὡς (ἡ), peut-étre pour μ..λίτταινα, mélisse, plante, R. υμέλι.

Μελιταῖον, cu (τὸ), 5, ent. χυνίδιον, petit chien de l'ile de Mélite : —s.

ent. ἱμιάτιον, espèce de vêtement. ἢ.

Μελίτη, nom d'ile.

Maires, ας (ἡ), mélisse, plante. R.