A LT H AME RUS
paroles (a) : Gaudeo D, Rivetum non qccedcre iis qui Jacobi Epislolam re~ jecerunt , quorum quidam hoc ampliiis dixére : <( Ment iris Jacobe in caput tuum ; m c'est-à-dire, « Je suis bien » aise queM. Rivet ne suive pas ceux « qui rejettent l'Epître de saint Jac- » ques , parmi lesquels quelques-uns » ont dit de plus, Jacques, tu mens par v ta tête, n Voici la seconde pièce. Rivet demanda (3) , qui sont ceux qui ont parlé de la sorte? combien sont-ils ?
et il ajouta qu'ayant cherché dans les écrits des jésuites, et des autres controversistes, qui recueillent avidement de pareils faits , si l’on avait reprochéaux protestans un blasphème de cette nature , il n'avait rien découvert. La troisième pièce est que Grotius ne nomma personne , lorsqu’il répliqua à son adversaire (4) , qui l'avait sommé si expressément et si vivement. Ce silence fit conclure à André Rivet , que Grotius n'avait nul auteur à alléguer. Quod nunc autores non indicel harum contumeliarum , dit-il (5) , ostendit se nullos habere.
La quatrième pièce est que Grotius , répliquant tout de nouveau, cita les paroles d’André Althamérus : a Is , » qui Jacobum accusavit tnendacii , » fuit Andréas Althamérus (6). Liber » edi tus est Argentorati , anno cid » ioxxvu.Verba ejus inter cælerasunt :
u fu/l nunc probare suam sententiam, » sed direct è contra Scripturam agit, a Non possumus hic defendere Jaco- » bum. Citai enim Scnpturas falso ; » et sol us , Spiritui S a net o , Icgi , » Prophetis , Christo , Apostolisque » omnibus , contradicit. Testimonium a ipsius vanum est. Uni ipsi lesti non » esse credendum , supra annntavimus , » privserllm cum quo ipse Spiritus n Sanctus et tôt testes veritatis dissen - » tiant. Credendum multitudini. Pau- » lus multo digniiis sanctiùsque rem » tractat. Si Abraham ex operibus jush tijicatus , habet quod glorielur, sed » non apud Deum ; quid enim dicit
(a) Grotii Anitnadvert. in Nota* Riveti, pag. I03g , loin. J II Oprrum Riveti.
(3) Riveti F.aatnen Aniraadv. Grotii , pag. Aoag, tom. III Opcroia ejus.
(4) Grotii Votum pro l’ace Eccl«*»*ticfi , ibidem , pag. io54.
(5) Riveti ApoloRri. ibidem , pag. noo.
(G) Grotii DiicuftMO Apologet. Rivetiani , p. •) 33 Opuacutorum Grotii , edilionts Amtulodatntruu , apud Blaeu , anno >6;g , in-Jolio.
» Scriptura ? Credidit Abraham Deo, » videlicel promissioni divince de sers mine ; et reputatum , scilicel quia » credidit , illi ad justitiam. Non quod » ex Jilii immolatione juslijicalum di - » cit , reclè menti tus est incapul suum .
»> Quindecim enim annos antè immolait tum Isaachumjustificatus fuit A brait ham , eliam nondùm nalo Isaacho ; u non ex circumcisione , ne que J du » immolatione , sed ex sold fide. Jjicit « enim Scriptura , Credidit , etc. ut » nihil habcat Jacobus ad quod refuit giat. Nos Jidei magistrum consti - » tu i mus ; et jam suis ipsissimis ver- » bis scimus , ncscivissc quid sit Jides. » Et in fine libri, ne igitur succenseas » nobis , lector , si duriüs et vehemena tiiis calamo quandôque in autarem » inverti sumus. Mcrclur enim hoc » odiumet hanc spiritus vchemcnlLim , a dùm aliam pcrfectionem alque jusû - »» tiam a nobis conlendit. quant fideL»
La dernière pièce sera que Rivet, voyant enfin une citation formelle , répondit (7) qu’elle ne suffisait pas; que Grotius s’était servi du nombre pluriel; et qu’un ne fait pas plusieurs: unus non sunt multi. 11 condamna les paroles d’ Althamérus ; mais il $c plaignit que Grotius n’eût pas déclaré que ce n'était jias un calviniste. Il prouve que c’était un luthérien ; et il lui attribue de s’étre chargé aux conférences de Berne de parler pour le parti des papistes, et de soutenir le dogme de la présence réelle : ()t« ciim in dipulatione Utrnensi (8), quant seuuta est Reformalio anni 1 5x8 , ti • era ei facta esset dtsputandi copia , volens passus est se a parte pontijicid deligi , ul oratoris munere in suggestu fungeretur,( arnalemque Chnsti prœsentiam in cœnd defenderet. a L’injure qu’il fait à saint Jacques, eon- » dut Rivet , ne nous touche nulle- » ment. Toute l’ignominie en rejaillit * sur les papistes , et sur les lnthé- 3) riens , dont il n plaidé la cause. 3* Sur ces productions . il est aisé de juger : i°. que Rivet s’engagea *an* aucune nécessité dans un incident. Il
Souvait laisser passer cette remarque e Grotius, sans faire nul préjudice à
(-) Riveti Grotiaa» Disconsionii AictAVn: . pag. noi tomi III Operum ejus.
(8) Il te sert , tant le citer , det propres petrolet ci'Hovpiniea, Ilutoria- Sacr»mvnt«r purt. //, pag. £4.