NEB
doiioe ce nom aux quatre (onsaulheniiques, ei ie nora ô'artificitis aux quatre plagaux.
NÉTÈ DIEZKUGMENON. — Celait, dans le système des tétradordes grecs, la dernière des* séparées. £lie était corde immobile, ou bnrvMvcne.
NÉTÈ HYPERBOLÉON. -^ C'était dans le système des iél^racordes grecs, la dernière des excellentes ou des aiguës : ntie hyperboleon uUimum et aculissimum^ dit Gafori. (Lib. I Music. in^^rum., cap. &.) iî))le formait la double octave ou disdiapason avec la proslambanomène. Elle était corde immobihj et apjene.
NÈTÈ S^YNEMMÉNON. — Cétait dans le système des tétracordes grecs, la dernière des conjointes ou du tétracorde synemméiy6n. Elte était immobile et apyciM*
NÉTOiDE« — Une des quatre dassos des voix cbez les anciens. Ces quatre classes, dit M. Vincent {Notice sur les^ manuêeritt gréa relatifs àlamusique^ p. 120], étaient les suivantes : hypatoldes^ méêolaes^ nétoldes^ hy^ Îerboloïdes, «correspondant respectivement nos anciennes dénominations de bassuSf ténor ^ contra^ iuperus, ou aux dénominations italiennes de baeso^ ienore, alto^ soprano* n
NEOMATION. — C'est la notation en neuraes. Il est dit de saint Grégoire au'il colligoa les chants de son temps et les neutnaf nmmavit.
NBUME. — Selon Gafori, Pracl.muf., 1. 1 :
ff Iiieumaestvocumseu notularum nuUa respiratione congrue pronutUiandarum ngrega- /ta. Il dit dans un autre endroit : Neuma grœce, latine nulus^ solet interpretarû Suivant saint Isidore : Neuma est conjunetio notularum in quemlibet modorum^ quœ cantum ff)rnwt^ distinguity copulat et concludit, sive igitur in responsoriis^ sire ubi inveniantur^ sùmma diligentia sunl pronuntiandœ œqua^ liter et disiinctius. Le même Gafori a dit eucore , ch. 15 : Soient quoque can-tores ecclesiasticiin canticis^ ut sunt Alléluia^ et versas ac in eo génère plurimoy circaunam eumdemque vocalem continuât o et perenni transita modulari, Id Ambrosiani eommuni np^îine melodiam appellant^ divinam scilicet trinitqtem et angeÙcam harmoniam {ut ipsi aiunt ) mente et animo interea nercurrentes.
— « Sunt autem Neumœ sive Neumata, vel Neumatum distinctiones, ut vocant musici, notœ illap quœ in fine ejus vocis il//f/uta prolixe decanlantur, de quibus Seraphicus Bonaventura, lib. De expos, JIIimcp, cap. 2:5oleinusy hxiylongam notam post Alléluia super hane literamAy proUxius decantare, quia gaudium sanctorum in cœlis .interminale et ineffabile est. Et Stcphanus Eduensis, lib. De Sacram. Altarisy cap. 12 : Alleluiatici can- 1^8 modulation inqnit, laudes . fideîium Deo. dicatas exprimit^ et gratiarum actipnes qui-, bus suspirant ad œt'erna gaudia, Yerbum est brerCf sed longo protrahitur pneumate. Porro bis notisy qu«B pûst Alléluia sine verbiscantantur, jubili siva jubilalionis nomen tribuerunt antiqui. Ab alits sequentice diclœ suul, quia sunt quœdam yv\\i\\ sequcla et
appentlix canticî Alléluia, quœ sine verbîs post Ipsum sequitur. Dlriusquenominismeiuînil Ainalorius, lib. iii.ca)). 10,dicens: Are JHbiUitioj guam cantores sequentiam vocant^ statum iltum ad mentem nostram reducit^ quand 0 non erit necessaria locutio verborum; sed sola cogitatione mens menti monstrabit quod reline4 in se. Et Ordo romanusy sequitur, ail, jubilatio, quam sequentiam vocant*
« Hinc factura est ut prosœ illœseu rhythmicœ moduîaliones, quae rarius in Romana - Ecclesia , in aliis quibusdam frequentius post Alléluia cantanlnr, sequontiœ diclœ srnt, qu-a loco sequentiœ psalli cœperunt Radulfus ïungrensis, propos. 23 :i4é6i« Netgerus seqùentias ali^uas pro neumis de Aileluja cofnhosuisse dicttur. Et paucis interjectis : Jubili autem seu neumata gradualium et de Alléluia resecandi non sunt^ nin cum illorum loco sequentiœ decantarentur.
Hugo Yiclorinus, Z)e Mysteriis Ecclesiœ^ cap. 7 : Qiêando sequentia aicitur, posterius AiUluia non habet pneuma; sed chorus loco ejus sequentiam concinit. Guibertus Tornacensis, lib. De offic. Episcopi^ cap. Wx Ad^ ditur sequentia et non protrahitur secundum Alléluia; sed sequentia loco ejus canitur. De auctoribus sfîijuentiarum diffuse tractât Cornélius Sch^iltinçus, t. I, p. n, i:ap. 6 et 7 Bi^ bliothecœ ecclesiasticœ, et de singulis judi* cium suum profert, sed non semper exactum; multas enim perperam tribuitsanctis PontiGcibus. Gelasio et Gregorio aliisque Patribus, quas stylus evîncit a rscentioribus scriptas esse. Communia autem sentenlia est primum earum auctorem fuisse Notgerum abbatem S. Galii, qui earum volumen Lituvardo Yercellarum episcopo obtulit, ut Eckehardus monachus in Yita ejusdem Nolgeri scribit^ cap. 16 et seauentibus , apud Goldastum t. Il Rerum Alamannicarum. Plures etiam sœculo xvi composuisso fertur Adam de S. Yictore. Crevit deinde earum numerus, et irrepserunt nonnuilœ prorsus inentœ : non enim servali sunt ca* noncs concilii Milevitani, et terlii Carthagi- * nensis, ut nibil publiée in ecclesia recitare^ tur, quod in synodo coaiprobatum nouesset» sed multi multas introduxerunt, ut ait Radulfus, quia quisque gaudet suis novitatibus. Lugdunenses praprias habont in singulis fere missis : propriœ itemexstant in missali Norvegia), et in aliis diversarum ecclesiarum, quarum maximam partem explicat JodocusClictovœus, Jib. iv sui Elucida-torii. At. in Romana Ecclesia quatuor duntaxât cantari soient, Paschahs nimirum » quae incipit Victimœ Paschali^ cujus auctorem esse Notgerum, Herrera scriptor recentior, asseritlib. ii De origine et progressu rituum MissŒy cap. 12. Altéra est diei Peniecostes, lent, sancteSpiritusj quœRobertoGalliarum régi adscribi solet, iicet a nonnullis Iribuutur Hermanno Contracte. Terlia est S. Thom© , A^uiiiatis, pro feslo corporis Chrisli, Lauda/^ Sion^ Saliatorem. Quarla dépique canilurin! missls defunctorurp» Dies tr(F, aies t7/a, quam diversis diversi tribuunt. Leander Albertus Latino cardinali UrQno ordiniaprvdicatorum
gle
^li
NEU