HOTES

loqui , trivialcm studio humilitatem scctftos , nè coiv mniperent scilioet gravitatis rigorero., et sophisticâ se.potlùs ostentatione jactarent Enim verô dissoluti estpectoris in rébus seriis quaerere voUiptaftem, etcùm tibi sit ratio cum malè habentibus, atque aegris, sonos auribus infunderednlciorcs, non medicinam vulneribus adbibere. ^Arnobius, adv. gentes, lib. i , n 89.

Àdmirabiles plané viri et reipsà divini ( Christi discipnlos intelligo ) , ipsâ purâ et sincerà vit* ration* cum primis eximii, et uni verso virtutis .geoere aniims-exornati, quanquam linguae elegantis, et diserti 6ermonis xudes et ignari , divina tamen et miranda potentia ipsU à Salvatore donata fidentes,*exquisità veiborum fabricandorum solertiâ, et arte elaboratâ, doctriham magistri sui exponere, neqne nôrunt, neqne conati sunt. Sedapertâ et manifesta docendi ratione, per sacrosanctum Spiritum ipsis opem ferentera infnsâ ; et solâ Christi virtute tôt miraculorum effectrice r per ipsorura doctrinam , et res gestas plenîùs pervulgatâ utentes , regni cœlorum notitiam toti orbi terrarum patefecerunt. Quin etiam studium et operam quae in libris conscribendis poni solet, haud magno sanè aestimârunt et istud plané prxstiteruut , ut pote excellentiori ministerio, ac longe huznanum captum superanti. Euseb. HisU - eccles., lib. m, cap. 18.

(106) Multa cnim à Platone maxiroè proponit, ut ostendat ea etiam à scripturis qua? vei acutum auditorera permovere possunt , nobis cum aliis esse communia ; affirmatque hœc ipsa : Meliùs à Grœcis dicta fuisse, et quidem sine illis à Deo f filiove Dei, minis et promisses. Ad quod haec nostra responsio est : Si

verltatis doctores id sibi proponant, humanitatisque esse ducunt, ut quàm possunt plurirois prosint, et ad veritatem adducant, quemcumque tandem et intelligentem graecos, barbaros ( ex Uni a? autem humanitalis est lucrari Deo vel rusticos et imperitos ) , perspicuum est eam illis usurpa ndam esse orationem, ac stylum, qui popularis sit, et ad omnium captum accomodatus. Qui vero sirop) i ces et illiteratos, eo quôd ad asscquendam sermonis seriem non essent idonei , nihil fecerunt; de iis autem solis cogita runt qui in litteris innutriti , eos certè public» utilitatis studium angustis admodùm terminiscircuroscripsisse. Atque hase mihi dicta sunt, ut à Celsi aliorumque criminationibus defenderem scripturarum simplicitartera, quae cum sermonibus arte elaboralîs collata y ab illorum splendore obscurari vkletur. Quoniam noslri prophetae, Jésus, et ejus aposloli, curârunt ut sua pradicandi ratio esset ejusmodi, quas non solùm vera doceret, sed etiam vulgi alliceret animos; donec singuli hortationibus inducti, ad arcana sub verbis in speciem simplicibus latentia , pro suisque qnisque viribus, connitercntur. Ac si libenter loqui oporteat paucis utiiitatem altulit, si tamen ullara attulit, compta haec et accurata Platonis, aliorum* que similiter loquentium oratio; prae illâ simpliciori eorum qui docendo et scribendo se ad vulgi captum dimiserunt. Orig. contra Cefsum, Ub. vi, n° i, 2.

Nûra igitur Deus, et mentis, et vocis, et linguae artifex , disertè loqui non potest ? Immô vero suramâ providentiâ carere fuco voluit ea quas divina sunt, ut omnes intelligerent quae ipse omnibus loquebatur. Lac tant. , Divin, instit., lib. vi, cap. 21.