bis). Le même au même

Alep, le 24 sept. 1 634.

(Ardu 5. J.)

Sommaire : A. Troubles politiques et religieux dans le Liban. — B. Isaac, archevêque (in Parti bus) de Tripoli, part pour Rome ; état du peuple et du clergé maronite présenté sans fard.— C. Grand éloge d'Isaac.

A. Non solum adversus Religiosos in hoc Oriente, ut ex superioribus nostris litteris R. P. V. cognoscere potuit, sed etiam contra Maronitas qui in monte Libano, et universa ditione PrincîpisSydoniorum, summa trauquillitate fruebantur, saeva tempestas excitata est, ut ipsa intelligere poterit ab Illustrisaimo Reverendissimoque Domiûo Isaac, prsesule Tripolitauo, qui cum âliis suis, et multis aliis ejusdem nationis, ne Bassae Damasceni victoris praeda fieret, ^eream tanquam ad tutissimum portum confugit. Ejus sane prsesentia erat hic in primis necessaria, ut factiones Maronitarum iuter se, praesertim vero sacerdotum, sua authoritate et pradentia sopiret, culturaque Divinum promoveret. Excitatasilleturbas compescuit ; at ubi eos in ofâcio contiuere voluit, qui dominabantur in clero, antiquam sibi libertatem et primatum eripi iniquis ferentes, ad Illustrissimum Patriarcham miserunt, ut ipsos hoc onere libe-

( 1 ) Voici une réponse de Contour à une letti*e de remerciements de Matins Vitelleschi, 26 mars 1634, (Arch. romaines S. J.)

Questi giorni passati, mi è stata renduta la sua di Roma al dl 10 settem^ bre, nella quaie V. R. mi ringrazia delPajuto e proiezione mia verso i Padri Buoi ; ed io ringrazio iei mille voite dolPoDore che mi fà con le sue lettere. Il poco ohe feci io per i saoi Padri nel negozio deUa Casa e prigione loro, non meritava che mi avessi soritto in termiui si onorevoli e prego Lei di credere che quelle che ho fatto per il servizio loro ô poca cosa al rispetto dell* affetto mio verso la Compagnia, la quale desidero di servire in tatte le oocasioni secondo il mio potere : oggi sono cessai! per la grazia di Dio i travagli suscitatigli da parte del suoi nemici, e spero che nessuno ci ardirà di quà innanii di dargU fastidio; prego nostro Signore Iddio di farlo cosî. In «juanto io Y.R. pa6 assicàrarci del mio affetto per tutti i Suoi, e se le fbrze fossero corrispondenti alla buona voglia, moatrerei che gli effet ti mi sarebbono molto più cari nel servizio che le parole.

raret. Reverendissimus praesul se commisit itineri, ut Patriarcham adiret, et de toto negotio ipsum et Vicarios ejus, atque consultores et administros Ecclesi» prseseus iastrueret. Sed, in medio itinere, accipiens se non posse effugere manus Turcarum pecuniis inhiantium, si ulterius progrederetur, Bereara regressus, mutato consilio, purissimas aquas ex ipso fonte haurire, et prsBsentissima remédia ad hujuscemodi morbos ciirandos a medicorum Principe sumere dispoduit.

B. Itaque, ut suse nationis bono consuleret, longam et périculosam navigationem aggressus, Romam meditatus est. Laudabi^ le prorsus consilium. Res enim deploranda, videre in templo turbas, et (livisiones^ ne quid gravius dicam, excltatas quia remoti sunt a, proprio Patriarcha, nec habent proprium antistitem qui eos instruat, et coercejit : iino nec Superiorem. Omnes ignari sunt ; sacerdotes, nulli disciplinarum, ne grammatices quidem génère exculti. Si csBcus cseco ducat um praestet, nonne ambo in foveam cadent ? Et . tainea, hi sunt qui omnia sacramenta administrant ; hijuvontutis praBceptores,non tamenDivini Verbi praecones; sed quod ingemiscendum est, nec alii (Reverendissimum Praesulem excipio qui Tjuamdiu hic cammoratus est^ concionatoris munere perfunctus est). Sane, hoc bono regimini animarum magnopere conducere videtur, ut singuli episcopi suas habeant certas et designatas dioeceses, quibus iuvigilent tanquam Deo rationeai reddituri ; et singulae Ecclesiae suum habeant antistitem a quo dependeant, et ad quem recurrant. Hic autem proprius et Residens Episcopus videtur necessarius, qui hanc rudem plebem satis frequentem de rébus divifiis et ad salutem pertinentibus instruat , sacerdotes officii sui commoneat, et soandala procul abesse jubeat, praesertim cum omnes nationes schysmaticae, ut Graeci, Armeni, et Jacobitae suum hic habeant proprium Metropolitam , nec desint Maronitae qui ad partes Scbismaticorum transierint.

C. Porro tali munere meritissime defungi posset Reverendissimus Dominus Isaac cum omnium satisfactione et applausu, et bono odore nominis Christiani et Romani, Est enim Sacrae Theologiae Doctor, vir maturus, prudens et religiosus, probe sciens quomodo se, in orbe christiano gérant antistites. Non illum R. P. V. commendo, q^uem scie ejus dignitatem et mérita satis per se commendare, quemque alias novit nostrae Societatis, et collegii Maronita-

rum alumnum. Si quse tamen et commendatio apud Sacram C!oûgregatioJiem a Prop. Fide esset necessaria, non dubito R.P.V. id genus officii cttmulate expleturam. Non enim illi tantum sed nationi Maronitarum confertur (1). Audio prseterea illum secum ducere duos filios, quos in collegium Maronitarum cooptari desiderat. Quam gratiam V. P. V. non ei denegaturum spero.