ABBAS REPAIRE

SANCTISSIMO PÀTRI PIO Vt SUMMO PONTIFICI. De ChariUte S. Sedis erga Gallos, toI. 18.

Legione in Hibpania, 1 junii 1795.

Sanctissime Pater,

Ex quo de sancito a Gallicana Conventione circa cultuum li*

berlatem decreto pervenitadHispaniasrumor, plerique e Gallicis

sacerdotibus, qui in eodem degunt regno, magna in anxietate

versantur. Haerent enini incerti, utrum teneantur reverti staûm ad sucs gregesj an eis sit expectandum adhuc, donec revocatum sit exilii decretum, et sublata mortis pœna, ab iis omnibus subeunda qui ante id tempus in hoc regnuni penetrare atlentarent. Référant interea niultos e nostris, qui in diversas se receperant regiones, spretis illis minacibut et sanguinariis edictis, ad suas reversos sedes, perhumaniter et summo cum gaudio a populis exceptos, in toto passini regno sacri ministerii munia obire quotidie liberrimeque exercere.

Aliud praeterea, et quod permultis videtur haud parvi momenti, dubium suboritur. Contendunt eteiiim, illicitum omnino tirannis et legitimae auctoritatis usurpatoribus (ut sunt Conventionales) prsestare obsequium. Aiunt scilicet : Obseqiiium illud adversatur et répugnât juramento fidelitatis , quod régi defuncto et ipslus hœredlbus legitimis prœstitimus. In iis rerum angustiis, Sanctissime Pater, quid faciendum et cui parti adhaerendum sit, haud ita facile est discernere. Periculosum id videtur^ nobis imprimis quotquot sumus diœcesis Santonensis : sine duce, sine consilio, orbatis illustrissimo et amantissimo antistite, qui Parisiis tribus fere abhinc annis gladiis impiorum occubuit, et ignaris locorum in quibus nunc exsulat metropolitanus, dominus archiepiscopus Burdigalensis. Canonici onines , qui in sancta fide constantes cpiscopo suo adhaeserunt , tune temporis in varias ejecti terras, vicarios générales, qui, sede vacante, diœcesim regerent, prseponere nequiverunt.

Provoluti ergo ad pedes Sanctitatis Véstrae, enixe petimus, et humiliter obsecramus, ut dignetur, qua possimus firmo et indubilato incedere passu, viam demonstrare, nec non certas praîscribere régulas, quunmi ope, tula et salva conscientia, operani dare, tuni ad revocandos ad fidem errâmes, tuni eos qui mobilitate animi et infirmitate magis quam nialitia lapsi sunt, Deo et sancta* matri Ecclesiœ reconciliandos.

Modo non improbat Sanctitas Vestia, est nobis in aninio, prima data occasione, quantumcumque sit periculum (si tanu-n aliquod nunc est), proficisci in patriam,ad grèges nostros pix>perare, parati ad perferendos quoscumque labores, et si pro ovium nostrarum sainte sit neces&arium, ad mortem eliam sub* eundam.

Petimus supplicîter, ut dignetur Sanctitas Vestra suam apo- ^tolicam beiiedictionem nobi$ omnibus inipertiri. — Unus pro omnibus^

Sanctitatis Vestr» humillimus et obsequentissimus servus et filius

Du Repairs, Parochuft ecclesiœ Sancte Joannis

Du Tatrb,

Dicacesis Santonensis.