I. Datur habitualis status amoris Dei, qui est caritas

pura, et sine ulla admixtione motivi proprii interesse;

neque timor pœnarum , neque desiderium remunerationum habent amplius in co partem. Non amatur amplius Deus propter meritum, neque propter perfectionem, neque propter felicitatem in eo aniando inveniendam.

II. In statu xïtie contemplativa^, sive unitivre, amittitur' omne motivum interessatum timoris et spei.

III. Id quod est essentiale in directione anim.ie est non aliud facere"^, quam sequi pedetentim gratiam cum infinita patientia, pr.necautione et subtilitate. Oportct se intra hos