Page

limites contiiiere, ut sinatur Dcus agere, et nun(|uaiu ad purum aiîiorem diicere, nisi quando Dens, per iinctioneni interioiem incipit aperire cor huic verbo, quod adeo durum est animabiis adhuc sibimet afiîxis, et adeo potest iUas scandalisare, aut in perturbationem conjicere.

IV. In statu sanct.ne indifferentioe anima non babet amplius^ desideria vohintaria, et deliberata pi'opter suum interesse, exceptis iis occasionibus, in quibus toti sua? gratifie fideliter non cooperatur.

V. In eodem statu sanctœ indifterenti?e nihil nobis; omnia^ Deo Aobimus. Nibil vobimus ut simus perfecti et beati propter interesse proprium, sed omnem perlectionem ac beatitudinem vokimus in quantum Deo placet efïicere, ut velimus res istas impressione suœ gratia^.

VI. In hoc sancta* indifFerentia' statu noiumus amplius salutem-^, ut salutem propriam, ut liberationem aeternam, ut mercedem nostrorum meritorum, ut nostrum interesse omnium maximum ; sed eam vokimus voluntate plena, ut gloriam et beneplacitum Dei, ut rem quam ipse vult, et quam nos vult velle propter ipsum.

VII. Derelictio non est nisi abnegatio, seu sui ipsius renunciatio^ quam Jésus Christus a nobis in Evangelio requirit, postquam seterna omnia reliquerimus. Ista nostri ipsorum abnegatio, non est, nisi quoad interesse proprium... Extremse probationes, in quibus hœc abnegatio, seu sui ipsius derelictio exerceri débet, sunt tentationes, quibus Deus fiemulator vult purgare amorem, nullum ei ostendendo perfugium, neque ullam spem quoad suum interesse proprium, etiam aeternum.-

VIII. Omnia sacrificia, quoe fieri soient ab animabus^ quam maxime desinteressatis, circa earum aeternam beatitudinem sunt conditionalia... Sed hoc sacrificium non potest esse absolutum in statu ordinario. In uno extremarum