Page

non amplius indiget redire ad meditationem, ejusque actus methodicos.

XVII. Anlmae conte mplativie privantur întuitu distincto *, sensibili, et reflexo Jesu Christi duobus temporibus diversis... Primo, in fervore nascente earum contemplationis... Secundo, anima amittit intuitum Jesu Christi in extremis^ probationibus.

XVIII. In statu passivo... exercentur omnes virtutes distinctae, non cogitando quod sint virtutes. In quolibet momento aliud^ non cogitatur, quam facere id, quod Deus vult, et amor zelotypus simul eflicit, ne quis amplius sibi virtutem velit, nec unquam sit adeo virtute prœditus, quam cum virtuti amplius aflîxus non est.

XIX. Potest dici in hoc sensu, quod anima passiva^, et disinteressata nec ipsum amorem vult amplius, quatenus est sua perfectio et sua félicitas, sed solum quatenus est id, quod Deus a nobis vult.

XX. In confitendo debent animae transformatîe sua peccata^ detestari et condemnare se, et desiderare remissionem suorum peccatorum, non ut propriam purificationem , et liberationem, sed ut rem, quam Deus vult, et vult nos velle propter suam gloriam.

XXI. Sancti Mystici excluserunt a statu animarum ^ transformatarum exercitationes virtutum.

XXII. Quamvishœc doctrina {de pur o amorè) esset pura'^, et simplex perfectio Evangelica in universa traditione designata, antiqui Pastores non proponebant passim multitudini Justorum, nisi exercitia amoris interessati, eorumgratiae proportionata.

XXIII. Purus amor ipse solus constituit totam vitam^ interiorem, et tune evadit unicum principium, et unicum