DIALECTE PERCHERON
Lao Giaern.aou.cLe é l'Beia.
Ein jou, neun'jun' Guernaoude , Ou pu grouss' com eiu eu,
Vut neun beu Si pôrri graes, si tan dodeu Qu'i n-ein fsion vramein ptî sao blaoude ; C'éta neun meingé du bon Guieu.
Aou coup (i féllion qu'o feût saoule), Aou coup, lao vlao qu'o s'tervaillain, Qu'o s'einflain, qu'o s'eintribouillain 5 Jémais n-aon ao rein veu d'pu droule.
— « J'sis ben grouss' com li, » qu'o fsion, « Pu grouss'... » — « Pâ co, créeture, » Liée roponnut d-dein lao vaerdure
Neun' pu vieul'Guernaoud'qui guinchion.
— « M'y vlao. » — « Pâ co. « — La foutu béte N-ein feit tan é tan ao sao tête
Qu'o finit pa s'rump'tout' lao piau, S'kervit lao pans', é chut dein l'iau.
Trebein qui v'iion maignai lao pleume Frain miéx, com mai, d'batti l'eincleuine. J'n'ein son pa loun, ma çao n'fson rein : Aou mains c'quoj'fom, aj eul fom bein.
(Pierre Genty. — Les Œuvres poétiques en patois percheron de P. Genty, maréchal-ferrant, 4770-1821, Paris, Aubry, 1863, pag. 27).