Act. III, 6.-2. I Petr. v, 3. — 3. Luc. xxii, 2o
90 APPEM)ICE N° III.
stolatum aut apostolicus dominatum. Plane ab alterutro prohiberis. Si utrumque simiiP habere voles, perdes iitrumque. Alioquin non te exceptum illorum numéro putes de quibus queritur Deus sic : Ipsi regnaveriint et non ex me ; principes extiterunt et ego non cognovi"^ . » (Lib. II, c. vi).
« Nam nullum tibi venenum, nullum gladium plus formido quam libidinem dominandi. » (Lib. III, c. i.)
«< Petrus hic est qui nescitur processisse aliquando vel gemmis ornatus vel sericis; non tectus auro, non vectus equo albo, nec stipalus milite, nec circumstrepentibus septus ministris. Absque his tamen credidit satis posse impleri salutare mandatum : Si me amas pasce oues meas^ . In his successisti non Petro sed Constantino * . »
« Dracones, inquis, me mones pascere et scorpiones, non oves. Propter hoc, inquani, magis aggredere eos, sed verbo non ferro.
« Quid tu denuo usurpare gladium tentes, quem se- « mel jussus es reponere in vaginam ^ Quem tamen « qui tuum negat, non satis mihi videtur attendere « verbum Domini dicentis sic : Converte gladium tuum « in vaginam^ . Tuus ergo et ipse, tuo forsitan nutii «< etsi non tua manu evaginandus. Alioquin si nullo « modo ad te pertineret et is, dicentibus apostolis : ecce « gladii duo hic ; non respondisset Dominus : Satis est; « sed, nimis est. Uterque ergo Ecclesiae, et spiritualis « scilicet gladius et materialis ; sed is quidem pro Eccle- « sia, ille vero et ab ecclesia exserendus : ille sacerdotis, is «c militis manu, sed sane ad nutum sacerdotis et jussum
i . Sur ce mot simula voyez ci-après, § 2, observation II. 2. Osée viri, A. — 3. Joan. x\i, 13.
4. Ainsi qu'on Ta déjà fait remarquer [Discours^ note 66), au temps de saint Bernard, personne ne doutait de l'authenticité de la prétendue donation de Constantin ; c'est à cette croyance qu'il est fait allusion ici.