III
Ogrin écrit une lettre au roi; il parle au nom de Tristan, suivant Béroul, en son propre nom, suivant Eilhart. Dans le poème français, il se concerte longuement avec Tristan sur le contenu :
deme koninge her in santé bî dem kûnen Tristrande :
he hâte andirs keinen botin.
4765-67 zu hant dô ez nacht wart, dô hûb he sich an die vart.
dô he zu Tintanjôl quam...
« Qui le portera?» dist li hermites.
« Gel porterai. — Tristran, nu dites.
— Certes, sire, si ferai bien. »
117, 19-21 Anuit, après solel couchier, Qant li tens prist a espoisier, Tristran s'en torne (avoc son mestre).
118, 11-13 A l'ancien, a la cité En sont venu, tant ont erré(z).
Les remaniements d'Eilhart racontent ^ que Tristan traverse le verger et attache son cheval au tilleul sous lequel il a eu
autrefois ses entrevues avec Iseut. Ce trait manque dans la traduction tchèque :
« Defors la vile, a .1. pendant, « La decendrai, s'irai avant. »
dô hafte he bî dem zôme ii8, 7-8
sîn ros an die linden breit.... Il décent jus, entre en la vile.
unde gunde sich besên
obderkuongwârin dem gemach(H)^ A la fenestre, ou li rois dort, dorch die want ^ he im zû sprach. En est venu, souef l'apele.
« dû mûst eine wîle wachin.
— nû sage mir, von waz sachin?
119, 1-2 Li roi s'esvelle et dit après :
« Qui es, qui a tel eure ves?
« As tu besoin?... « 119, 4-6 — ich sageteezgerne, torste* ichz tûn. « Longuement ri os a vos parler,
4791-93 Dô u^arf der hère Tristrant ûf den koning dorch die want den brîf zu einem venstir în.
« Le brief vos lais, n'os plus ester.»
119, lO-II « .L brief aport, sil met ci jus « El fenestrier* de cest enclus. »
Dans la version d'Eilhart, Tristan transmet un long message oral ; le roi le reconnaît à sa voix :
« swaz dû dar umme willest tûn, « daz saltû morgin schrîben lân « und sait den brîf lâzen hân « an daz [rôte] ^ crûze daz hîr steit « dâ die strâze enzwei geit.
4816-20 do irkante der koning wole Tristranden an der sprâche.
4824-25 he sprach : « dû bist ez Tristrant,
« .L autre brief reface faire, « Si face escrire tôt son plaire,
« A la croiz roge, a mi la lande ®, « Pende le brief, si le commande. »
« (As tu besoin) ? Di moi ton non.
— Sire, Tristran m'apele l'on. »
119, 6-7 Par trois foiz l'apela en haut :
« ich habe dich vil wol irkant.
a beite mîn : ich wil sprechin dich. » « PorDeu ! beau niés, ton oncle atent» 4827-29 119, 13-14