‹ Éléments de paléographieChapitre 382 sur 492 · PARTIE III · texte numérisé non relu

PARTIE III

hanc scilicet : s

est homo est justus, ejus propria negatio dicitur ac rectè dividensquescilicetnec verasimulcumeänec falsa esse potest, quippe ejus sensum simpliciter destruit. Ia verd simul esse falsa potest, nunquam autem simul vera. Unde potids contraria ei videtur quàm contradictoria. Sic quoque in cathegoricis propositionibus ea tanthm propria contradictio ac rectè dividens cuilibet affirmationi videtur quam, negatione propositâ!, totam ejus sententiam destruit, ut ejus que est: omnis homo est homo, ea que est : non omnis homo est homo, non ea que est : quidam homo non est homo. Hec enim fortasse simul erit falsa cum eâ. Re enim hominis prorsus non existente, neque ea vera est que ait : omnis homo est homo , nec ea que proponit: quidam homo non est homo hoc est : quedam res que est animal rationale mortale non

est animal rationalemortale. Hominis enim nomen non nisi

ex presentià animalis rationalitate et mortalitate informati impositum fuit, Qui ergohancdicitid proponitquèd estanimal rationalitate et mortalitate informatum. Non? igitur : quidam homo non est homo, idl est : quedam res que est animal rationale mortale non est animal rationale mortale, vel animal simpliciter, semper falsa est. Est enim omnino impossibile quod ipsa dicit, nec ullo tempore contingere potest, nec ejus exemplum natura patitar. Quo enim tempore in aliquo ostendere possemus quèd id quod est homo non est homo, quippe ipsum simul esse hominem et non esse non contingit? Quod enim in negatione non clauditur sed quando eam ponitur quasi permanens constituitur®.

Cüm autem : quidam homo non est homo, semper falsa

sit, atque : omnis homo est homo, homine non existente, patet simul easdem falsas esse. Unde nec rectè

dividentes dici poterunt. Sic quoque, homine destructo,

et que ait : omnis homo albus est albus, falsa est, et quæ

dicit : quidam homo albus non est albus , hoc est : quidam homo qui est informatus albedine non est ipsä informatus, imo caret ed. Remocioni namique predicati determinatio subjectiin qu predicatum ipsum subjecto relinquitur quod in ipso subjecto non invenitur falsam facit enunciationemt. Sicut et istam subjecti determinatio impedit : homo rudibilis est animal, quæ fortasse, determinatione subtractä, vera remaneret. Patet itaque ei que dicit: omnis homo est homo, vel: omnis homo albus est homo albus, cam tanquam rectam dividentem opponi que, negatione positâ5, totum ejus sensum extinguit, hoc modo: non omnis homo est homo, non omnis homo albus est albus ; non eam scilicet que negationem interponit ad predicatum

disjungendum à subjecto. Aliud autem est res à se invicem

1 Lisez que, ne

one preposilé, lola , ete

Supprimez non.

Gette phrase ne présente aucun sens

HAPITRE II.

bäc f fi + hô + it ei pa nego

di ac reéte dimdñf 4 f nec üa fimi € ea nec falfa eë pot qpe ei fef fiplé dftruit. Illa uô fimi eë falfa pot ñq aû fumi uä.

Vü poti étria e1 widr q étdiétoria. Sic

d;1 cathaf poïb; ea tn pa

&tdiého ac redte druidnf cuihiby affoi urdi q negôé poita totà ei fétntià dftrurt

ü ei q + oïf hô + h6 ea q + à oïf

hô + hô à ea 4 + qd hô à + ho.

u fortaffe fimi enit falfa € ea. Re « hoïf pri ñ exiftnte neq; ea uà + Q ait oïf ho + hô nec ea q poñ qd hô à + hô

al. r. m. à

h + qdà ref q + älr. m. Hoïf & norû ün

ex pfétia ähf ro. > m. iformati

ipôrt fuit. Q' & häc duc 1d pon d + äl r. > m. iformai. N & qd

hô à + h6 x qued ref q + äl. r.

m.ns älr. m.ial

fiplr + fép falfa & E & oio ipoffibi

äd 1pfa di nec ullo tpr ctige pot. Nec ei exéplû natà patt. Quo & tpr i ah oftüde poffem did &d + h6 ñ + h6 dpe 1pf fimi cé hoïé >ñ een

ctig. Qd æ& ï negoë à claudf. f;

( cfhtut.

qù ea poit fi pmané C aû gd hô ñ + ho fép falfa

fit atq; oïf hô + hô hoïe ñ exxftüte

patæ fimi eâde falfaf. Vñ nec recte diuditef dia potüt. Sic 4; hoïe dftructo

> Q ait oïf hô alb; 6. alb; falfa. 6. » q

dië qd h6 alb; n. €. alb; h + qd hô

4 + iformai albedine à + 1pfa iformat 1mo caret ea. Remocioï nâq; pdt dtatio fubti 5 4 pdt pl fubto reliqt qi 1pfo fubto

Sic > 1ftà fubt dtiatio iped hô rudibit + äl

à iuenit. falfä faë eñncati

{ fortafle dtiauôe fubiâa uä remanet. Pat& itaq; e1 q di oïf hô + hô f oïf h6 alb;

ë. ho alb; eà täq; reélä dnmdnté opoï q negôe poita tot ei fef extig h rh

à oïf hô + h6. à oïf ho alb; é. alb; ñ eà f 4 negôë intpoït ad pdt difiagéd a fubto, Ahud aü + ref a fe iucé

# Ge

n'est pas ab

ssage est fort obscur ; on remarquera aussi que le mot determinati

gé régulièrement. (V.l'abréviation de cemot dans la phrase suivante.)

S Lisez preposité.

Page 1