‹ Éléments de paléographieChapitre 384 sur 492 · PARTIE IL — CHAPITRE II · texte numérisé non relu

PARTIE IL — CHAPITRE II

non sit omnis, neminem. Si verd affirmativas easdem

intelligat, em scilicet aut quidam removetur vel omnis, hoc est, separatus ac diversus, nichil ad expositionem negationum in negatione !. [taque quantè plura in predicato continentur,

tantd in ipso excluduntur, omnia scilicet que ab ipso

clauduntur. Nam sicut in affirmatione unum ex omnibus atribuitur ,itain negatione unumremovetur, velutisidicatur: Socrates est homo, talem tanquam aliquis homo non esse

dicatur?. Si

ù ipsum non esse hominem dicamus, omnis ab ipso remoyeremus. Unde cùm ex uno aflirmatio inferatur, ex uno tamen negatio non potestmonstrari. Si quis enim hic homo fuerit, homo est; sed si non sit hic homo, non est homo. Quod itaque in aflirmatione circa aliquem predicatur, in negatione circa omnes removetur, sensu tamen predicate dictionis eodem in utrâque remanente. Cùm enim affirmatio dicere videatur quèd sit aliquis hominum, negatio idem aufert quèd videlicet non sit aliquis. In quo scilicet unusquisque, cm aliquis sit, excluditur. Manifestum est autem ex suprapositis omni affirmationi eam in contradictionem rectè oponi negationem tanquam propriam dividentem que, negatione prepositä, totam ejus sententiam perimit. Unde ei que est: Socrates est homo , ea que est: non Socrates est homo, non ea que dicit: Socrates non est homo ; et ei que est: omnis homo est homo, ea que est: non omnis homo est homo, non ea que est: quidam homo non est homo ; ejus verd que est: quidam homo est homo, eaquæ est : non quidam homo est homo, non ea que est: nullus homo est homo. Que verd

remotive sunt negationes nichil probibet eas quoque alias,

que earum destructive sunt, negationes habere tanquam propriasdividentes; ut eam que dicit : Socrates non est homo, ea que proponit: non Socrates non est homo, quèd id quidem destruit quod prima proponebat, acsiscilicet eam falsam esse ostenderet. Sic quoque et ejus que est : quidam homo non est homo, ea est propria negatio destructiva : non quidam homo est homo, que quidemdicit non esse in re quod prima dicebat, id est quèd homoà quodam homine disjungatur. Sicquoque et in ipotheticis propositionibus his negativis que separative sunt alie que earum destructive sint negationes aplicantur, ut ei que est : si est homo non est lapis, ea que est : si non est homo non est lapis, que scilicet ejus totam sententiam denegat ac..... 5 falsam esse diceremus, ostendentes quidem non essein re quod ipsa dicit. Nec solùm autem his negationibus, quas separatas diximus, destructive ac

recte negationes possunt aptari, verüm etiam fortasse his

que destructive sunt, que scilicet totam earum sententiam

1 Ce passage est fort obscur.

2 Lisez tale esse tarquum aliquis homo dicatur

Le sens exigerait : uc st ipsam falsam , etc. On pourrait supposer qu'il faut 8: Ep dk P PF q

AGI à fit oïf : neminé. Si à affraf eafd

itelhgat & faut qd remouet 1 oïf h

+ fepat ac diüfuf mich ad expôé negon

ï negoë. 1laq; Qn' pla i pdicato étinét

täto ï 1pfo excludüt oï: f q abapfo

claudüt. Nä fic ï affoë un ex oïb;

atbut 1ta ï negoë unü remouet. Velut fi dicat fo. &. hô tale tag ahqf hô à eë

dicat. S1 ü 1pfü à eë hoïé dicamn oïf

ex uno affo

ab 1pfo remoüerñ Vü iferat ex uno tn nego à pot moftfr. Si f æ Dh ho fit ho & S; fi à fit h ho n

+ hô. Qd 1taq; 1 affoë éca ah

pdf ï negoë êca ôf remouet fefu tn

pdicate diéhoiïf eod ï utq; remanéte. Cü

aff6 dré widai d fit ahf hôiû + ne id aufert d widi à fit ahf. In à f ludf. Mamfefta +

auté ex fuppofñtuf oï affoi eà

unqfq; € ahdf fit e

tdictioë recte opoï negôë täq pa diudnté q negôe ppoita totà ei fétatra put. Ver q+ fo + ho eaq=n

fo + hô. à ea q duc fo à + h6 >

e1 q + oïf hô + h6 ea q + à oïf ho + hô à ea q + qd hô à + ho eï ü

q + qda hô + hô ea g + à qd ho +hônñeadqs= null hô + h6. O à

remotue ft negoëf mich phib& eaf 4; aliaf

q eaï dftructrue ft negoëf he täq

paf diudütef. V eä q dué fo à + h6 ea

q poñ à fo. n + h6 did d

dftruat d pma ponebat. ac fi f ea falfa eë oftüdet. Sic 4; 7 ei q + qd ho n +

hô ea + pa nego dftrucuua 5 qd hô

+ h6 q d dié à eë ï re d pma dicebat 1 hô a 4d hoïe difiügat. Sic dj;

> 11poif poib; hif negaüf q fepatiue f'ahe q ear dftructrue fit negoëf aphcät utei 4 + f1+ ho n + lap v ea q + fi n +

h6 à + lap q f ei totà fetéta

dnegat ac füfa falfä eë dierh. oftdntef

d ñ eë ï re d 1pfa duc. Nec folü aû hf

negoïb; Qf fepataf dixuh dftructiue ac

recte negôef poff aptani üü > fortäfe hf

à dftuctrue ft q f tolà ear fétéua

dire sé isa au lien de snsa; la première abréviation appartiendrait à l' initial

du second mot, et tiendrait lieu du p.

à Lisez separativas.

extinguant ac falsificent, veluti cùm dicitur : non non

omnis homo est animal, ac si apertè diceretur non esse in re quèd negativa illa dicit : non omnis homo est animal. Sed hujus modi quidem negatio eo qudd universali affirmation que ait : omnis homo est animal, equipolleat, in sensu potitis affirmativa videtur, Qui enim unam dividentium aufert, alteram constituere videtur. Sed licet quamdam ad ipsam habeat equipollentiam in sensu, tamen maximam habet differentiam, em hec scäicet in affirmatione, illa ver in negatione proponatur ; ac si sese semper commitari videntur, non tamen mutuam ad se inferentiam custodiunt. Omnis itaque propositio propriam videtur habere negationem que sensum ejus simpliciter destruit ac, preposità negatione, perimit, ut ei que dicit: omnis homo est albus, ea oponatur negatio que ait : non omnis homo est albus; vel ei quedicit: quidam homo est albus, nullus homo est albus, que eadem est cum istà : non quidam homo est albus ; ét ei que est: homo est albus non homo estalbus ; So crates est albus, non Socrates est albus. Proprie ergo ille sunt negationes que affirmationis sententiam simpliciter auferunt, ut scilicet non plüs aut minds in eis denegetur quàm aflirmatio proponebat. Cm enim de eodem subjecto universali diversis modis enunciato multæ fiant aflirmationes et negationes, hoc modo : omnis homo est albus, nullus est albus, quidam est albus, quidam non est albus, vel : non omnis est albus; ejus que est : omnis homo est albus, ea sola propria est et recta negatio! simpliciter id aufert quod illa dicebat, hoc modo : non omnis homo est albus, non illa scilicet que ab omnibusalbedinemremovetquibusilla albedinematribuebat , que scilicet ait : nullus homo est albus, Plds enim hec

negat quèm recla negatio, que scilicet non solùm negat quod affirmatio proponebat, hoc est, non solùm ostendit non omne? esse album , imo nullum esse, in quo major negatio proponitur. [la enim, uno quoque non existente albo, vera est; ista autem, non nisi omnes albedinecareant. Plus itaque in istà quèm in illà denegatur, ac plusista tollitquàm ea, que sensum affirmationis simpliciter perimit, hoc modo :nonomnis homo est albus. Unde ea sola est : non omnis homo est albus, propriè dividens et recta negatio ejus que dicebat : non omnis homo est albus, non ea que est : nullus homo est albus, que

et simul cum eà falsa potest esse, plusque denegat quàm illa proponebat; vel ea etiam, ut quibasdam placet, separativa particularis que dicit : quidam homo non est albus , que etiam, ut ostensum est, simul falsa esse poterit. Unde subtiliùs Aristoteles negationem universalem quàm Boethius

distinxit. Hic enim non omnis homo est albus rectè semper

? Ajoutez que

extigät ac falfificét. Veluti édrnn oïf h6 + äl ac fi apte dretneéire

d negä 1lla dié à oif ho + al. S;

h moi d nesô eo d umüfalh affoi Œait oïf ho + äl epolleat i féfu poti affrä widf, Q'x una dudit aufert aliä cfhtuere wdr, S; hic& qd ad 1pfa hät e{polléuà i féfu tn maximä hi dffra. € Hi f ï affôe alla à i

negoë poät. ac fi fefe fép comitat widni à tü mutuä ad fe ifrä

étodüt. Oifitaq; po pa mdr

hre negôë à ff ei fipli deftrut

ac ppoita negoë pumit. Vte1 q duc oïf h5 6. alb; ea opôat negô q ait à oïs ho

= albie q dc qd hô + alb; null hô + alb qead + cifta à qd hô + alb; >

e1 {+ hô + alb; ñ h6 + alb; fo + alb; ñ fo + alb. pe gille f negoëf q

affoif fététa fipli aufer. à £

ñ pl aut min i ef dneget qaffô ponebat. C & d eod fubto uniüfali diüfif moif eñciato mite fiat affoëf > goef H 1h oïf hô + alb; null + alb; qd + alb; qd à + alb À à oif

ne.

albv ei q + oïf h6 + alb; ea fola pa +

> reéta nego fiplr 1d aufert d 1lla dicebat hi

1h à O1f hô + alb; à alla £ q ab

oïb; albedine remouet (b; 1lla albediné atbuebat qf at null h6 + alb: pi «hi

negat q reéla nego q fn folû negat d

aff6 ponebat h + à folû oftnd à

oë eë albü 1mo nullü eë. In 4 maor negô poit. Illa & uno 4; à exftüte albo uä

= afta aû à n of albedine careät pi itaq;

iafta qiilla dnegai ac pi afta tolht qea q

féfa affoif fiplé pimut Bi mn oif

hô + alb. Vn ea fola + n'oïf h6 « alb;

pe diudñf > reéta negô ei q dicebat ñ oïf

hô + alb; ñ ea q + null h6 à alb; q

> fimi € ea falfa pot ee pis denegat q 1lla ponebat + Tea 5 à 4b;d plac. fepatrua parüclanf q dié dd h6 à + alb q> üoftnf + fimi falfa eë potit. Va fubuli.

a. negôé uniüfat q. b.

dis. F & à oif hô à alb; redte fép

? Lisez omnem

Page 1