CAP. VIII

De Summo Opifice,

Cum his, quae de vero et facto disseruimus, et qood Temm sit collectio elementorum ipsius rei, omnium in Deo, extimonim in homine ; et verbum mentis proprium in Deo, improprium in homine fiât; et quod £icultas sit eorum, quae (acimus, et

DE SDMMO OPinCE.

Pfumen.

Fatum.

Casus.

Fortuna.

quae solerter, etfisieiliter facimus, hsc quatuor Latinorum verba, nianenf et fatum ^ casus j et fortuna consentiuDt.

SI-

De numine.

Deorum voluntatem dixere numen^ quasi Deus Opt. Max. suam voluntatem facto ipso significet , et tanta celeritate et (acilitate significet, quam celer et facilis nutus est oculorum. Ita ut quod Dionysius Longinus admiratur de Mose, eum digne divinam omnipotentiam , et granditer illa locutione exprèssisse, dixit , etfacta sunt ; Latini uno verbo utrumque significasse videantur. Divina euim bonitas, volendo volendore* ùl- res, quas vult, facit, et tanta facilitate facit, ut eae "*' ex seipsis existere videantur. Quare cum Plutarchus

Cnr poeta, et Homeri Doesim 9 etpicturas Nicomachi, iccirco lau-

pictoret divini , ^

dicd. dasse Graecos narret, quod sponte sua orta, non

arte ulla facta viderentur; ego puto ab bac fingendi fecultate poetas , pictoresque dictos esse divinos: ita ut haec divina £aciendi facilitas natura sit; in bomine autem sit rara et praeclara illa virtus, tam difficilis, quam commendata, nbbis dicta naiuralezza : Cicero verteret genus sua sponte fusumy et quodam modo, naturale.

DiTÎna bonitat

Natura qpid.

sn.

Dkium, Ctrtum.

Fatum.

Defato et casu.

Dictum Latinis idem ac certum; certum idem ac nobis determinatum ; fatum autem et dictum idem;