‹ Ètude sur la condition forestière de l'Orleanais au moyen age et la renaissanceChapitre 20 sur 113 · CHAPITRE II · texte numérisé non relu

CHAPITRE II

Des bois particuliers et de la Gruérie

Parmi les grands propriétaires forestiers de l’Orléanais, les établissements religiéux, tiennent le premier rang. Plusieurs possédaient des forêts considérables. L’Orléanais comptait dans son sein quelques-uns de ces illustres et antiques monastères, instituteurs et pacificateurs de la société française dès les temps barbares, foyers uniques alors de toute science et de toute civilisation ; à leur égard la piété reconnaissante de nos trois dynasties royales s'était montrée d’une grande générosité. Des contrées entières formaient leur apanage, contrées qui ne méritaient point alors le nom de domaine de la « mainmorte », maïs d'où partit, au contraire, le signal d’une mise en culture régulière et raisonnée.

Presque tout le pays qui s'étend dans les parages de Lorris, à Châtenoy et à Bouzy, se trouvait dans la main vivifiante de l'abbaye de Fleury-Saint-Benoît, qui le mettait en valeur au moyen de ses mairies. Certaines parties jusqu'où n'atteignait point la charrue laissaient place encore à d'immenses espaces forestiers. Les premiers titres de possession des archives de l’abbaye né mentionnent ces propriétés importantes que pour mémoire : elles n'étaient donc guère considérées que comme

ile 2

des terrains à mettre plus tard en valeur et elle ne paraissaient importantes au roi que sous le rapport de la chasse. Lorsque Louis VI confirme les droits de l’abbaye en 1108, il se borne à - déclarer que ces droits de propriété existaient sur les territoires de Bouzy, Vielles-Maisons. Châtenoy, et Mézières « eam in bosco quam in plano, ! »

1 In nomine sanctæ et individuæ Trinitatis. Amen. Quia cuncta quæ& in mundo fiunt, nisi litterarum memorià teneantur, vel fere, vel penitus ad nihilum deduci cognoscuntur , sanum ac satis utile duximus ut quod quandoque nobis ipsis, ubi tinea vel erugo non demolitur divinitus thesaurisantes Domino Deo commendamus, ne illud tantillum quod de super abundanti fideli custodi commendatur à signo filiorum diffidentiæ versutia perdamus dum licet, bonæ memoriæ commendemus. Ludovicus igitur Dei gratia Francorum rex universæ sanctæ Dei Ecclesiæ cultoribus tam præsentibus quam futuris notum fieri volumus ac certum haberi quia, patre nostro Philippo viam universæ carnis ingresso et ex ejus mandato sanctæ Floriacensis Ecclesiæ, quæ beati Benedicti dicitur, jam sepulto, ipsius animæ remedio ea quæ in villis Sancti Benedicti, Maisnilis videlicet atque parochia de Bulziaco, nec non et in parochia de Veteribus domibus, et in parochia de Castaneto, et in illa de Maceriis, quævis quædam injustè, quædam verd justè regia potestate consuetudinarie capiebat, tam in bosco quam in plano, præter cervum, bestiam et capreolum, Sancto Benedicto et ipsius abbati Bosoni cœterisque confratribus ejusdem Ecclesiæ perpetualiter possidenda donavimus et habenda. In castello præterea novo quod Monstreliensis dicitur, præfatæ Eclesiæ Beati Benedicti singulis annis in festivitate Beatæ Marie Magdalenæ centum solidos reddendos consualiter in ejus anniversario recolendo constituimus, et, ut hæc caritatis memoria firma permaneat et inconvulsa, memoriale præsens inde fieri et nostri nominis charactere atque sigillo firmari et roborari præcepimus. Astantibus in palatio nostro quorum nomina subtitulata sunt et signa. Signum Anselli de Vuarlanda, tunc temporis dapiferi nostri. Signum Hugonis dicti Strabonis, constabularii nostri. Signum Pagani Aurelianensis, butieularii nostri. Signum Vuidonis Silvanectensis , camerarii nostri. Actum publice Bituricis in palatio anno ab incarnatione Domini millesimo centesimo octavo , anno vero regni nostri primo. Stephanus , cancellarius , relegendo subscripsit. Adfuerunt in testimonio veritatis : Signum Walonis Parisiensis " episcopi. Signum Johannis Aurelianensis (alias Augustodunensis) episcopi Signum Umbardi Altisiorensis episcopi. Signum Hervei Nivernensis episcopi. Signum Manasses, Meldensis episcopi. Signum Huberti Silvanectensis episcopi. Signum Guillielmi comitis Nivernensis. Signum Rodulphi Dolensis. Signum Gaufredi Exuldunensis. Signum Rodulphi de Balgentiaco. Signum Guidonis de Puteolo. Signum Mathæi de Sosiaco. Signum Ennibauldi de Loris. Signum Gilonis pueri. Signum Gisleberti majoris. Signum

Page 1