DE FARFA
J'ai publié (p. 72) un texte écrit en 529, qui prétend raconter Fhistoire d'un évêque de Spolète appelé Laurent.
Les Bollandistes ont analysé (p. 64-65) un texte qui adapte à Laurent de Spolète la légende des XII Syriens.
C'est ce Laurent de Spolète qu'on retrouve, probablement dans le Laurent auquel la tradition de Farfa attribue la fondation de ce monastère. Voici, à ce sujet, quelques textes intéressants : je les emprunte tous à l'excellente édition du Chronico7i Farfense de Grégoire di Gatino que nous devons à Ugo Balzani [tome I, Roma, 1903, — dans les Fonti per la Slorta dltalia publiés sous la direction de c< Tlstituto Storico italiano »].
Grégoire cite un privilège accordé par le pape Jean VI (701-705) à Thomas de Maurienne ; on y lit ces mots :
Venerabile monasterium sanctœ Dei genitricis semperquc virgiiiis Marias quod Laurenthis quondam episcopus venerandde memoriœ de peregrinis veniens in fundo qui dicitur Aciitianiis territorii Sabiyiensis constitnit ^ et pr opter religiosam eius conversalionerriyet divini servitii sedulitatem^ ibidem secum co7iversantium,loca qiiœdam tam emptu quam ex ohlatione fidelium acquisivit [Balzani, p. 128. — Cf. le Regestum Farfense, doc. 2.]
Dans le Chronicoji Grégoire écrit :
... Pater noster Laiirentius, htdiis sacri cpenohii œdificator lU 20
306 s. LAURENT DK SPOLÈTE
primiis..,, quando de terre atque cofjnatione nua^ ft')C est de Siria exivit... in hanc Sabineiisem provinciam post beatissimorum apostolorum venit adorata limina, in qua aliquantiHpercomrnoratuSy dura epnscopatus konore funger(Hiir... secidi sublimia sprevit,... episcopatimi deseruity et contemplât ivam vitam... et... monacfdcum liumile indumentum accepit..; cum... in quodam puteo, loco qui dicitur Aturianus Sabinensis provinrAœ^ imma?îissimus tune draco habitaret... Laurentius a dominis ipsius loci tam vendicione quam concessione eumdem locum accepit et... sevam pepulit Dornini virtute omnipotentis pestem... deinde in uno ex his quœ ei tradita vel viendita fuerant loca^ idest in sito cuius vocabulus est Acutianus, una cum sua germana Susanna monasterium hoc in honore sanctse Dei genitricis semperque virginis Maride et sanctorum Johannis Baptiste et Johannis E rang élis tde^ idem vir Domini Laurentius, non de publico, conslruxit.. ; quod bene idem venerabilis Laurentius innotuit, cum in isiius ecclesiœ absida tituium posuit^ in quo refertur ab eo et Susaniia eius germana hoc monasterium non de publico fuisse constructum.. ; cum autem... diu in hoc monasterio certamen bonum certassety... ex hoc luce migravit.
Dans son Floriger, Grégoire revient sur Thistoire de Laurent et livre le résultat de ses dernières recherches :
Quod de temporibus saiictissimi patris nostri Laurentii ante gestis beatorum Euticii et Ysaac aliorumque sanctorum qui eius collegae fuerunt repperimus, stilo iam veraci proferamus. denique temporibus Juliani imperatoris eratin partie bus Syriœ vir vitœ venerabilis Anastasius cum duobus fîliis siiis^ Bricio scilicet atque Euticio.. ipatriam relinquerunt..., cum his etiam se addiderunt plurimij maxime nepotes eorum et consanguinei circiter IX, videlicet: Ysaac, JohanneSy Laurentius y Proculus, Paractalis, Vincentius, Crispoiitus necnon et Herculanus. Cum quibus et Susanna germana... Laurentii... Romam causa orationis advenerunt.. \episcopus Urbanus.». Bricium et Carpo forum ordinavit presbiteros, Laurentium et Abu?idium constituit diaconos... Tune iniqui pagani nuntiaverunt Juliano . . ; prœcepit . . . in loco ubi dicitur Aquae Salviœ.,. caput beati Anastasii abscidi... Bricius et Euticius... venientes in viamCorneliam ubi dicitur Pax Sanctorum... Euiicius adBalzena locaprimo perrexit... deinde... ad locum qui Cample dicitur abiit... Bricius vero et Ysaac at-