Prou, Recueil, pp. CCXxxIV-CCxxxv
18. « Qua constructa (ecclesia), volui eam ob omni episcopali et laicali consuetudine esse liberam et solutam, quatinus nulli potestati subjacerel... Quo peracto, domnus meus rex Francie et comes Normannorum Richardus et Richardus Sagiensis episcopus, cum ceteris omnibus episcopis et baronibus supra memoratis, fecerunt eam solutam et quietam ab omni subjectione.….. Istam liberationem et solutionem auctorizaverunt et confirmaverunt rex et pontifices omnes suprascripti el comites cum omni clero et populo, qui cum illis erat. » La clause de liberté ab omni subjeclione se présente comme un corollaire de la franchise des coutumes (voir aussi infra, p. 186, n. 30), et nous ne l’en distinguerons
pas.