LA JUSTICE DE LA PROVIDENCE

Erat qyidam monachus solitarius in Egypto, qui rogabat Deura, dicens : Ostende mihi judicia tua. Et dum multum deprecaretur; una die astitit ei angélus Domini in simitttudine cujusdam senis, dicens : Veni, ingrediamur istum heremum, et requiramus sanctos patres ut audiamus ab eis verbum, et benedicamur ab ipsis. Et ingressi heremum , post multos labores invenerunt spelancam, et puisantes egressus est ad eos senex quidam, vir sanctus, et videns eos cum gaudio suscepit et post lafiorem lavavit pedes eorum , et posita mensa refecit eos, et sternens eis quod habebat, pausaverunt. Mane autem facto, cum gaudio dimisit eos, et exeuntes tulit ille angélus absconse catinum in quo comederant .et abierunt. Yidens ille frater quod fecerat , dixit intra se : Quid visum est huic seni ut homini sancto isto qui nos cum tali caritate suscepit, râperet ei catinum istum? Et dum iler facerent misitpost eos abbas ille filium suum , dicens {sic) : Reddite catinum quem sustulistis vobiscum. Respondens ei angélus dicens (/. dixit) : Ante nos est frater. cui dedi eum, verii et recipe eum'. Et dum ambularet cum eis, impulit eum angélus Domini per praecipitium, et confractus totus, mortuus est. Videns frater ille quod fecerat, contristatus timuit, dicens : Yae mihi quod factum

(1) Bibl. Mazarine, n» 566, fol. 129 r«, conle dans Y Histoire littéraire de ta col. 2. M. Leclerc avait déjà signalé ce France, t. XXIII, p. 129k

est homini talî bono! Non sufficiebat quod catinum rapuimus,adhuc et filium ejus interfecimus. Et ambulantibus eis in heremo per très dies , invenerunt cellam ubi erat quidam abbas senex cum duobus discipulis suis. Et dum pulsarent, raisit ad eos unum de discipulis suis dicens («c) : Qui estis? Quidquaeritis? Responderunt, dicentes: De labore sumus, et volumus benedict a te et audire verbura. Mandat eis senex ille dicens : Discedite vos ; non mihi vacat. Dicunt ei : Rogamus te, suscipe nos hac nocte in cellam tuam ut repausemus modice , quia de grandi labore sumus. Et iterum mandavit eis : Recedite hinc. Utquid ambulatis sicut vagi per heremum et non residetis in cellulis %vestris? At ipsi coeperunt supplicare, dicentes : V espéra est, et ne a feris interficiamur suscipe nos hac nocte tantum. Vix aliquando praecepit abbas ille discipulo suo, dicens : Duc eos intus in stabulum. Et vespere facto, rogabant, dicentes: Ut (/. Vel) modicum lumen praestetur (nobis) ut videamus ubi jacere debeamus (sic). Et non eis concessit. Post modicum vero petebant, dicentes : Propter Deura vel modicum aquae nobis detur ! Tune (unus) ex discipulis ejus misericordia ductus, absconse abbati suo, dixit eis : Rogo vos ut nesciat abbas meus, de annona mea modicum panis do vobis et aquam. Et manserunt sic tota nocte illa in terra. Mane autem facto, dicit (sic) ille angélus ad unum de discipulis ejus : Roga dominum abbatem ut det nobis orationem, et habemus quid (cupimus?) offerre ei. Audiens haec, abbas ille quia aliquid accepturus esset ab eis, mox descendit, et obtulit ei ille angélus catinum illum quem tulerat ab illo viro sancto, et accepto, reclusit se et praecepit eis ut ambularent. Yidens autem haec, ille frater qui cum eo comitabatur, nesciens quia angélus esset, indignatus est et dixit ei : Recède a me; non ultra jam tecum alicubi progredior. Ecce quanta fecisti ut homini illi tam bono et sancto, qui nos cum tanta caritate et gratia suscepit, catinum ejus rapuisti et filium ejus interfecisti , et isti homini pessimo qdi Deum non timel, nec ante conspectum suum

eum(*tc) ponit, nec alicui miseretur, ipsi dedisti eum. Respondit angélus et dicit (sic) ei : Nonne rogasti Deom ut tibi ostenderet judicia sua? Et (/. Ego) missus sum (ea) monstrare tibi. Catrourn illum quem a sancto viro sustuli non erat de bono, et non decebat ut ille vir tam sanctus et bonus in cella sua aliqnid de malo ha béret. Sed quod erat de malo venit ad malum, ut addatur ei in ruinam. Filium autem ejus ideo interfed, quod si eum non interfecissem, in hae nocte ipse patrem suum occideret (sic). Videns autem hoc, ille frater cecidit in faciem soam ante pedesejus, cognoscens quia angélus Domini esset. Qui statim recessit ab eo. At ille cognovit quia justa sunt judicia Dei.