Paul de Venise, Ibid., cap. \\\l (Proœmium non compris
3. Expositio Pauli Veneti super octo libros physicorum Aristotelis nernon suiicr comento Averrois cum dubiis ejusdem. Colophon : Explicit liber Phisicorum Aristotelis : expositus per me fratrem Paulum de Venetiis : artium liberalium et sacre théologie doctorcm : ordinis fratrum heremitarum beatissimi Augustini. Anno domini MGGGGIX, die ultima mensis Junii: qua festum celcbratur commemorationis doc toris gentium et christianorum apostoli Pauli. Improssum Venetiis per providum virum dominum Gregorium de Gregoriis. Anno nativitatis domini MGCCCXCIX die WII1 mensis Aprilis. Fol. signé yV.
JEAN i iiiiiii>\\ (ni. iu.iiiim;) ET LEONARD i»i \in<i
Nous ignorons la date de la Summa totius philosopkise ; noua ignorons donc si le célèbre Augustin a | > n s s < - de La Dynamique averroïste à la Dynamique parisienne ou s'il a subi une conversion de sens inverse. En tout cas, qu'il soutînt ou qu'il combattît la Mécanique des Parisiens, il en révélait les principes à ses élèves de Padoue.
« Paul de Venise, nous dit Pomponacc<, fut le précepteur de Gaëtan de Tiène. »
Parmi les maîtres qui enseignaient, au xv" siècle, dans les Universités italiennes nul, plus que Gaëtan de Tiène, ne s'est montré soumis aux tendances parisiennes. En son commentaire à la Physique d'Aristote, Gaëtan a donné % du mouvement des projectiles, une explication très conforme aux principes développés par Jean Buridan. Mais lorsqu'il s'agit d'expliquer la chute accélérée des graves, le célèbre professeur de Padoue hésite entre l'hypothèse proposée par Buridan et celles qui avaient ravi l'adhésion de Richard de Middleton, de Durand de Saint- Pourçain et de Walter Burley. Voici, en effet, ce que nous lisons en la partie de son commentaire 3 où il s'efforce de prouver que la pesanteur n'est pas due à l'attraction exercée sur le corps grave par le lieu naturel :
« Cette supposition est en défaut lorsqu'elle se propose d'assigner la cause pour laquelle le mouvement naturel finit par s'accélérer; cette accélération, en effet, ne se produit pas pour la raison qu'elle donne, mais bien parce qu'en la continuation de son mouvement naturel, le corps grave ou léger acquiert par sa propre nature une gravité ou une légèreté accidentelle ;
i. Pétri Pomponatii Mantuani. Tractatus acutissimi, utilissimi, et mère peripatetici. De intensione et remissione formarum ac de parvitate et magnitudine. De reactione. De modo agendi primarum qualitatum. De itnmortalitate anime. Apologie libri très. Contradictoris tractatus doctissimus. Defensorium autoris. Approbationes rationum defensorii, per Fratrem Chrysostomum Theologum ordinis predieatorii divinum. De nutritione et augmentatione . Colophon : Venetiis impressum arte et sumptibus heredum quondam domini Octaviani Scoti, civis ac patricii Modoetiensis : ac sociorum. Anno ab incarnatione dominica MDXXV calendis Martii. Tractatus de reactione, fol. 27, col. a.
2. Recollecte Gaietani Super octo libros Physicorum cum annotationibus textuum. Colophon : Impressum est hoc opus Venetiis per Bonetum Locatellum jussu et expensis nohilis viri domini Octaviani Scoti Modoetiensis. Anno salutis 1^96. Nonis sextilibus. Augustino Barbadico Serenissimo Venetiarum Duce. Lib. VIII, foll. 5o, col. d, et 5i, col. a.