LA. JUSTICE DE LA PROVIDENCE
Erat quidam monachus solitarius in Egypto, qui rogabat Deum, dicens : Ostcnde mihi judicia lua. Et dum multum deprecaretur, una die astitit ei angélus Domini in similitudine cujusdam senis, dicens : Veni, ingrediamur istum heremum, et requiramus sanctos patres ut audiamus ab eis verbum, benedicamur ab ipsis. Et ingressi heremum , post multos labores invenerunt speluncam, et puisantes egressus est ad eos senex quidam, vir sanctus, et videns eos cum gaudio suscepit et post laborem lavavit pedes eorum , et posita mensa refecit j eos, et sternens eis quod habebat, pausaverunt. Mane autem facto, cum gaudio dimisit eos, et exeuntcs tulit ille angélus absconse .catinum in quo comederant et abierunC Videns ille frater quod fecerat, di.xit intra se : Quid visum est huic seni ut homini sancto isto qui nos cum tali caritate suscepit, raperet ei catinum istum? Et dum iter facerent misitpost eos abbas ille filium suum, dicens {sic) : Reddite catinum quem sustulistis vobiscum. Respondens ei angélus dicens ( l. dixit) :
Ante nos est frater cui dedi eum, veni et recipe eum. Et dum ambularet cum eis, impulit eum angélus Domini per praecipitium, et confractus totus, morluus est. Videns frater ille quod fecerat, contristatus timuit, dicens : Yae mihi quod factum
(l) Bibl. Mazarine, n° 566, fol. 129 r#, corne dan* Y Histoire littéraire de la col. 2. M. Leclerc avait déjà signalé ce France , t. XXII I, p. 129.
est homini tali bono! Non sufliciebat quod catinum rapuimus, adhuc et filium ejus interfecimus. Et ambulantibus eis in heremo per tresdies, invenerunt cellam ubi erat quidanq abbas senex cum duobus discipulis suis. Et dum pulsarent, misit ad eos unum de discipulis suis dicens (sic) : Qui estis? Quid quaeritis? Responderunt, dicentes: De labore sumus, et volumus bènedici a te et audire verbum. Mandat eis senex ille dicens : Discedite vos; non mihi vacat. Dicunt ei : Rogamus te, suscipe nos hac nocte in cellam tuam ut repausemus modice, quia de grandi labore sumus. Et iterum mandavit eis : Recedite bine.. Utquid ambulatis sicut vagi per heremum et non residetis in cellulis v gs tri s? At ipsi coeperunt supplicare , dicentes: Vespera est, et ne a feris interficiamur suscipe nos hac nocte tantum. Vix aliquando praecepit abbas ille discipulo suo, dicens : Duc eos intus in stabulum. Et vespere facto, rogabant, dicentes: Ut (/. Vel) modicum lumen praestetur (nobis) ut videamus ubi jacere debeamus (sic). Et non eis concessit. Posl modicum vero petebant, dicentes : Propter Deum vel modicum aquae nobis detur! Tune (unus) ex discipulis ejus misericordia ductus, absconse abbati suo, dixit eis : Rogo vos ut nesciat abbas meus, de annona mea modicum- panis do vobis et aquam. Et manseruut sic tota nocte -ilia 4a terra. Mnne aulem facto, dicit (sic) ille angélus ad unum de discipulis ejus : Roga dominum abbatem ut det nobis orationem, et liabemus quid (cupimus?) oflerre ei. Audiens haec, abbas ille quia aliquid accepturus esset ab eis, niox descendit, et obtulit ei ille angélus catinum ilium quem tulerat ab illo viro sancto, et accepto, reclusit se et praecepit eis ut ambularent. Videns autem haec, ille frater qui cum eo comitabatur, nesciens quia angélus esset, indignatus est et dixit ei : Recede a me; non ultra jam tecum alicubi progredior. Ecce quanta fecisti ut homini illi tam bono et sancto, qui nos cum tanta caritate et gratia suscepit, catinum ejus rapuisti et filium ejus interfecisti, et isli homini ,pessimo qui Deum non timet, nec ante conspectum suum
eum (sic) ponit, nec alicui miseretur, ipsi dedisti eum. Respondît angélus et dicit (sic) ei : Nonne rogasti Deum ut tibi ostenderet judiciasua? Et (/. Ego) missussum (ea) monstraretibi. Catinum ilium quem a sancto viro sustuli non erat de bono, et non decebat ut ille vir tam sanctfts et bonus in cella sua aliquid de malo haberet. Sed quod erat de malo venit ad malum, ut addatur ei in ruinam. Filium autem ejus ideo interfeci , quod si eum non interfecissem , in bac noete ipse patrem suum occideret (sic). Videns autem hoc, ille frater cecidit in faciem suam ante pedes ejus, cognoscens quia angélus Domini esset. Qui statim recessit ab eo. At ille cognovil quia justa sunt judicia Dei.
