‹ Exercices latins. Deuxième série. Classe de cinquième. Livre du maître. Sixième éditionChapitre 176 sur 228 · Thème · texte numérisé non relu

Thème

1. Quoniam de genere belli dixi, nunc de magnitudine pauca dicam. (Cic.) — 2. Dux quidam, cum triginta dierum essentpactæ indutiæ, noctu populabatur agros, quod dierum essent pactæ, non noctium indutiæ. (Cic.) — 3. Quid mirum in senibus, si infirmi sint aliquando, cum ne

adulescentes quidem hoc efïugere possint. (Cic.) — 4. M. Antonius tunicam M. Aquilii abscidit, ut cicatrices populus Romanus judicesque aspicerent. (Cic.) — 5. Sermone eo debemus uti, qui notus est nobis, ne Græca verba inculcantes, jure irrideamur. (Cic.) — 6. Suum quisque noscat ingenium, ne scenici plus quam nos videantur habere prudentiæ : ilii enim non optimas, sed sibi accommodatissimas fabulas eligunt. (Cic.) — 7. Ne mentiar, pessimi interdum homines sunt. (Sén.)

Un fils défend son père. — Après la dictature de L. Manlius, M. Pomponius lui intenta un procès, sous prétexte qu’il avait prolongé indûment de quelques jours l’exercice de cette charge. Il lui reprochait en outre, d’avoir séquestré et relégué à la campagne son fils Titus, qu’on appela plus tard Torquatus. Ce jeune homme, apprenant qu’un procès était intenté à son père, se rendit de nuit à Rome afin d’arriver à l’aube chez Pomponius. Pomponius, averti, s’imagina que Titus, dans son irritation, venait lui apporter de nouvelles charges contre son père. Il se leva donc, éloigna tout témoin et fit entrer le jeune homme. A peine entré, celui-ci mit l’épée à la main et dit avec serment à Pomponius qu’il allait le tuer immédiatement, s’il ne lui jurait de renoncer à poursuivre son père. Pomponius, terrifié, le jura. Il rapporta ensuite l’affaire au peuple pour lui expliquer pourquoi il était contraint de renoncer à ses poursuites. Tant était considérable alors le respect du serment! {D'après Cicéron.)

Commentaire grammatical. — 1. Ad signifie ici pour (gr.§ 240).

— 2. Ruri répond à la question ubi ; domum à la question quo.

— 3. Ablatif absolu. — 4. Parce qu’on exprime une opinion d’autrui. — 5. Audire, entendre dire ; jubere, ordonner ; jurare, jurer

Questionnaire. — 1. Quod Manlius paucos sibi dies ad dictaturam gerendam addidisset. — 2. Ruri. — 3. Quia audiverat negotium exhiberi patri. — 4. Juro te a me statim interfectum iri, nisi jusjurandum mihi dederis, te patrem meum missum esse facturum. — 6. Quia Manlio jusjurandum dederat.

Page 1