TIT IX. DU DOMMAGE CAUSE PAR UN QUADRUPEDE
crime contre les ennemis, l'abandonnait en noxe à ceux-ci, pour échapper à la responsabilité qu'il était censé encourir.
Nova autem hominum conversatio. Ici Justinien fait probablement allusion à la restriction de la puissance paternelle, qui autrefois donnait le droit de vendre un enfant de famille (1).
Per corpus pater magis qiiamJiUus periclitetur. Par l'abandon de son fils ou de sa fille, le père était exposé à les voir traiter avec cruauté ou impudeur, ce qui pour lui devait être un supplice (2).
Ipsos Jilios familias pro suis delictis posse conveniri. Nous avons déjà expliqué (ci-dess., n° 1300) quelles étaient les conséquences de ce principe, admis dès les temps anciens, en droit romain.
TITULUS IX.
SI QUADRUPBS PAUPERIEM FECîSSE DICATUR.
Animaliuni nomine quae ratione carent , si qua lascivia ant fervore aiit feritate pauporicm fecerint, noxalis aclio lege Duodecim Tabularum proHita est. Quœ animalia, si noxœ dedanUir, pro- Qciunt reo ad liberationem, quia ita lex Duodecim Tabularum scripta est : ut puta, si oquus calcilrosas caice perçussent, aut bos cornu pctere solilus pctierit. Hœc autem actio in iis quae contra naturam movenlur locum Iiabct. Ceterum , si genitalis sit feritas , cessât. Deniquc si ursus fugit a domino, et sic Docuit, non potest quondam domiuus conveniri, quia desiit dominus esse ubi fera euasit. Pauperies autem est damnum sine injuria facientis datum : nec enim potest animal injuriam fecisse dici, quod sensu caret. Haec quod ad noxalem pertiuet actionem.