Joan., cap. xviii
Doctrina aîicujus polest esse in occulto, uno modo quantum ad intentionem docentis, qui intendit suam doctrinam non manifestare multis sed magis occultare. Qiiod quidem conlingit dupliciter. Quandoque ex invidia docentis, qui vult persuam scientiam excellere : Et ideo scientiam suam non vult aliis communicare. Quod in Cliristo iocum non liabuit : ex cujus persona dicitur Sap. 7 : Quam sine . tictione didici, et sine invidia communico et honestatem illius non abscondo. Alio modo aliqua doctrina est in occulto, quia paucis proponitur et sic Chrislus etiam nihil docuit in occulto : quia Cliristus omnem doctrinam suam vel turbae toti proposuit, vei omnibus suis discipulis in communi. Unde August. dicit super Joan : Quis in occulto loquitur, qui coram tôt bominibus loquilur, prœsertim si boc loquilur paucis, quod per eos vult innotescere multisî (Summ. tbool., III P., quœst. 42, A. '^.).
n'en Iroiiveroz pas. Il a commencé à a^^ir, jjui.s il a enseigné : cœpit facere et docere. Je ne vous fatiguerai pas, Messieurs, par une longue énumératlon qui ne serait que la répétition de ce que vous avez déjà entendu p.jsieurs fois. Recueillez vos souvenirs, rassemblez en faisceau toutes les vertus du Christ, depuis les humbles anéantissements de son enfance jusqu'à, son héroïque immolation sur Je Calvaire; comparez avec sa doctrine : pas un vide, pas une noie discordante. Il a parlé sa vie, il a vécu sa parole. Après avoir enseigné, il a pu dire : « Qui de vous m'accusera de péché? Je vous ai donné l'exemple, afin que vous fassiez comme j'ai fait. )) Exemplum dedi vobis, ut quœmadmodumego feci vohis ita et vos faciaiis \
La puissance de rectitude était assurément un éloquent et robuste auxiliaire de la puissance d'affirmation, pendant les quelques années du ministère public de Jésus-Christ. Mais après? Après, Messieurs? Écoutez: voici le caractère le plus étrange et le plus fécond de la prédication du Christ docteur; il possède