ZGpayis ἅγια καὶ ἄλυτος. (S. Cyril, Procat, n
4. EGpayis ἀνεξαλείπτος sis τοὺς αἰῶνας. (tbid.). ÉGpayis ἀνεπιχέερητος, (S. Basil. in 8. Baptism.)
ὅ. Obsignatus es; sicut enim militibus sigillum, ita et fidehibus spiritus imponitur, ut etiam si desertor fugias, omnibus cognoscibilis fias. Καθάπερ γὰρ στρατιώταις σφραγὶς, οὕτω καὶ τοῖς mioTois τὸ πνεῦμα éni7iQelu κἂν λειπήακ͵]ήσης, καήάληλος γίνη πᾶσιν. (5. Chrysost. ἐπ ? ad .Cor., Homil. πὶ, n° 7.)
pu effacer son caractère !. Encore une fois, il est perpétuel et incorruptible comme lesprit dans lequel 1] est imprimé ?. »
Ce n’est pas moi qui parle, Messieurs, c’est toute la tradition, dont la belle et constante doctrine ἃ traversé les âges chrétiens, des temps apostoliques au concile de Trente qui l’a fixée dans cette définition, déjà ébauchée par le concile de Florence ὃ: « Si quelqu'un nie que les trois sacrements de Baptême, de Confirmation et d'Ordre impriment dans l’âme humaine un caractère, c'est-à-dire un signe spirituel et indélébile, qui empêche de les renouveler, qu'il soit anathème *. »
1.Tene ergo quod accepisti; non mutatur sed agnoscitur : Character est regis mei non erosacrilegus ; corrico desertorem, non immuto characterem. (5. Aug. Tract. vi, ἴθ Joan, n° 16).
2. Manifestum est quod sicut intellecius perpetuus estet incorruptibilis ita cha-acter indebiliier manet in anima. {Summ. Theol., III P., quæst. 63, a. 5.)
3. Inter hæc sacramenta, tria sunt, baptismus, confirmatio et ordo, quæ cha-acterem, id est spiritale quoddam signum a cæteris distinciivum imprimunt in anima indelibile ; unde in eadem persona non reiterantur : reliqua vero quatuor characterem non imprimunt, et reiterationem accipiunt. (Con. Flor., Zn decreto unionis.)