DES CONSTITUTIONS CONCERNANT LE DOGME ET LES MŒURS
118. — L'autorité de ces constitutions est incontestable. On sait que le Pontife Romain a reçu de Jésus-Christ, dans la personne de saint Pierre, le pouvoir de définir les questions relatives à la foi et aux mœurs. On sait que tous les chrétiens doivent se soumettre à ces sortes de définitions, dans lesquelles son jugement est infaillible et irréformable, lorsqu'il parle ex cathedra. Cette infaUlibilité a été déclarée un dogme de foi, au concile du Vatican, par le pape Pie IX, dans sa constitution : Pastor œternus.
Voici le texte de cette déclaration :
(( Itaque Nos traditioni a fidei christianœ exordio pci'ceptœ (( fideliter inhœrcndo, ad Dci Salvatoris nostri gloriam, reli- « gionis catholiccB exaltationem et christianorum populorum (( salutem, sacro approbante Concilio, docemus et divinitus « revelatum dogma esse definimus :
« Romanum Pontificem, cum ex Cathedra loquitur, id est, « cum omnium Christianorum Pastoris et Doctoris munerc « fungens, pro suprema sua Apostolica auctoritate doctrinam
(( de fidc vcl moribus ab universa Ecclesia teiicndam définit, « per assisteritiam divinam, ipsi Beato Petro promissam, ca « infallibilitate pollere, qiia diviniis Redemptor Ecclesiam « suam in defmienda doctrina de fide vel moribus instructani « esse voliiit ; ideoqiie ejusmodi Romani Pontificis defini- « tiones esse ex sesc irreformabiles.
« Si qiiis aiitein liiiic noslra3 dcfînitioni contradicere , « quod Deus avertat, prresumpserit , anathema sit. » — Constit. i<. Pastor œtenms », cap, iv.