FAB. V

Bos in voile quddam gramina pastum quwrens vida lupum de propinquè venientem , et cùm fugere non valeret, timidus

ROMULUS B1BLI0THECJE RE&IJE. 549

expectavit. Cui lupus : Quare , inquit, hue venisti? Te, inquit bos, diu fugiens hue venL Et ego , ait lupus, te per totum anmun istum quœswi, tuis cupiens carnibus satiari. Ecce, inquit bos , me ad tua votaparatum , nisi unam peto a tegratiam , scilicet, ut liceat mihi in hune montent adscendere et ibidem pro animé med et tud soluté dominum precari; quo facto statim ad te descendant. Fade, inquit, et or a breviter et succincte : caveas ne traxeris ibimoram. Adscendit itaque in montis vertice et boatu tam térribili exclamavit, ut ex ipso mugitu ostenderet lupum gregibus inimicum : Quare audientes pastores et rustici qui ex parte alid montis erant, accurrerunt cum canibus, qui lupum diris morsibus discerpserunt ; atille ullulans ait bovi: Quare, frater, malè pro me orasti? Sat apertum est ex clamore quàdoratio tua non erat mihi benevola, sed hostilis. Ego, inquit bos, pro te oravijuxtà id quod mihifacere voluisti; sciens enim me nullam a te impetraturum misericordiam , oportuit me esse sollicitum de me ipso. Sic falluntur qui pairies animam suam aliis commiserunt et qui deproprid utilitate multum cogitant illis negbtiis derelictis.

F&AirçAis. Mar. de Fr.^ 94.

Consociati catus et vulpesper quamdam planitiem pit$ transeuntes , ad quamdam albam spinam venerunt sub qud pansantes, simul confabulari cœperunt. Tune ait catus vulpi: Quomodo te défendes, si venatores cum canibus ex improviso adessent? Respondit : Artes et ingénia multa nopi; insuper et plénum cautelis spiritualibus sacculum mecum porto, quibus me tuear in adversis. Non expedit , inquit catus, tibi ulteriùs sociari. . . . qui unam solamjam artem novi, adscendere, scilicet* in excelsa qud adscendere non valeant hostes mei. Ipsis itaque colloquentibus , ecce subito venatores cum canibus affuerunt; cato autan in spinam celeriter adscendente , canes insecuti renardum, cœperunt ejus pelliciam morsibus lacerare : adquam catus exclamons, ait: Solve, inquit,, solve sacculum caute-

55o ROMULUS B1BLIOTHECJE KR&UE.

larum et cautis astuciis te défende, Cui renardus : Unicom artem tuam omnibus meis astuciis nune prœferrem.

Sic contingit fréquenter quàdplus prodest in placito wticum verbum probi hominis et veracis, quàm multœ falsorum fallaciœ tortaosœ.

Feavçais. Mot. de Fr.t 98.

Scrabro quidam de fimario exiens saturatus , vida aquilam in alto volantem et magnum aeris spatium in modico temporis spatio transeuntem : tune propriam dedignans vitam , sociù suis dixit : Ecce aquila rostroferox et unguibus , fortis corpore , velox alis , cùm vult, usque adnubes adscendit et ad libitum ima petit. Nos verb misera naturœ conditione depressi , neccum animalibus, nec cum avibus computamur* Aquila nec voce suas>iory nec colore nàidior me exista. Fimarium de cetera non nutribo : Quinimà volucribus me conjungens, cum ipsis ubique volitans conversabor. Tune in altum se tollens , canere cœpit rumore satis turpi : et dum sequi aquilam in sublimibus nititur, auram asperiorem non sustinens , cecidit concussus et attonitus longe extra terminas assuetos , ubifamc périclitons , ait

tristis animo : Non utràm vermis aut volucris reputarer,

dum tune ad antiquum possem fimarium pervenire.

Sic superbi dum se prœsumptuosè eliciant, eliduntur: ambitis quoquefrustrati commodis , et consuetis privantur*

Faaitçais. Mar. de Pr,9 65.

Medicus quidam divitis curam gerens, ipsum de brachio mittere sanguinem fecit, ut post modunï per inspectionem songuinis de statu ipsius certior redderetur. Porro dûtes cruorcm illum custodiendum filiœ suce dédit, qui minus cautè custo-

ROMULUS BIBLIOTHEC£ REGIME. 55 1

ditus, in terrant totaUter est effusus. Timens itaque puella patris offensant 9 de brachio proprio sanguinent fecit extrahi et infrigidatum medieo inspiciendum obtulit : quo inspecta médiats diviti intimavit quod esset masculo imprœgnatus;

sed quo portento? Dives nimis admirons et tristis , vocatdad se filid, nunc blandiùs , nunc rigidius ei loquens, tandem ab eâ totius reididicit veritatem , sciens jamfiliam , quam virginem esse putaverat , ùnprœgnatam.

Sic mendacibus fréquenter evenit et dolosis ut , ex ipsis quitus Uttàar&putantfallaciis, se doleant apertiàs deprehensos.

Français. Mot. de Fr., 38.

Cùm quidam rusticus videret uxorem suam versus nemus cum suo incedentem amatore, cucurrit iliac, ira vehementer accensus : porrà aduiterofugiente etper nemoris latebras evadente , rusticus uxorem suam d*riùs increpabat, quœ quasi admirons, causant tantœ increpationis ab ipso quœsivit; quo respondente se vidisse adultérant secum ire, exclamovit mulier voce magnd : Heu l misera?, inquit, miseront certissimè scio intra triduum morituram , quia tam matri meœ quàm aviœ sic evenit, ut paululum antequàm moricentur, quidam juvenis corn itabatur, cùm tune hoepenitus ignorarent : non audeo in statu seculari remanere ulteriùs : oro ergo ut omnia bona nostra inter nos œqualiter dwidamus, quia cum omnibus quœ me continuant, voio statim aliquam religionem intrare : quod audiens avants rusticus dixit ei : Noli, inquit, anima mea, nolihoc facere : certissimè dico tibi quod nulium hominem vidi tecum. Non audeo, inquit mulier, remanere , quinimmà cogitare de animœ meœ sainte. Attendu insuper quod semper increpares mihi crimen impositum, Ncquaquam, inquit rusticus, improperium ad te dicam, nec enim aliquid malum in te vidi; sed verba , quœ prottdi , lodens finxi. Jura igitur, inquit mulier,

55s ROM L LUS BIBLIOTHECE REGIJE.

coram partntibus tuis quod nullnm vidisti etquod nunquam, quoquà iero , me sequeris nec mihi improperium ullum dicas. Libenter, ait rusticus , facicm quidquid petis : tune iverunt ad quoddam monasterium ubi, tactis sanctorum reliquiis , omnia quœ promiserat adùnplevit.

Hic dicitur quod millier habet omîtes artes diaboli et ulteriùs artem unam : de visis enim decipit velati de non visis.

Français. Mar.deFr., 41. ,