ABREGE EN VERS DE L INTROD. ET DES GATÉG

« etquo illi laus debetur a me et gratia major, quod te (( talem ac tantum mihi associavit amicum. Nulla etenim (( mihi te fors obtulit, sed optimus ille. His pro beneticiis <( mihi ab illo impensis, cum grates condignas nequeo (( persolvere ad pra3sens, hostias, ulmonuisti, pro illo (( Ghristo quotidie immolavi. Hœc hactenus, Petitionibus

« vero tuœ caritatis, pro versibus in qiiibus primum

(( per vacuum imposuisti vestigia, tametsi majora petiisses « sanus et adliuc scholarum curis implicitus, si legatus « ille de quo me nihil dubitare suasisti ad me perveniret, « statim libens, fidus ut amico, satisfacerem. Tamen ad « me non pervenit, et adhuc incertus sum quis esset. H... a mitto petita et promissa majora r... Quoniam complu- (( rium mei ordinis scholaslicorum, prasul venerande, « oblatas tibi litteras omni gratiarum alacritate sœpius le (( audio suscepisse, horum licet omnium parvitale ingenii « et totius professione virlutis me cognoscam infimum « esse, tuœ conûsus tamen pietati aliqua et ego offerte « litterarum jocularia prœsumo tuœ majestati. Fert ani- <( mus, Dei aspirante gratia, quam paucissimis ora- « tione metrica absolvere, quod Porphyrii Isagoge et « Aristotelis Catégorise videntur in se continere. Quod « hanc ob causam maxime decrevi agere, ut quœ illi la- « tins diffudere breviter collecta per me tenaci diligeutius « crederem mémorise. Nomina quoque grœca quoedam (( interposui ubi lege metri constrictus latina non potui ; (( quod cuique facilius liquebit, qui talium notitiam ha- « bebit. Id mihi ne ducatur vitio, primum abs te, pater « piissime, cui hoc litterarum munere ingenii mei primi- « tias immolo, deinde ab omnibus veniam poslulo. »

Doctor Aristotiles, cui nomen ipsa dédit res,

Iiigenio pollens niiro pra'celluit omncs.

Hic ', nalis {)Ost se dialeclica ne laUiissct,

Primos componens Aiialiticos studiose,

De syllogismis ralio perpendilur in quis,

Credidit ut sapiens lios pianos omnibns esse.

Sed cum nullus eis * intellecUi capiendis

Snftlccrei, rursus tentât proferre secundos;

Quos neque posse capi cum sensit, Topica scripsit;

Hinc Perihermenias, postremo Catliegorias;

Post quas finilas, descendere noluit infra.

Hic genus ac speciem, proprium, distantia % stringens,

Simbebicos ^' etiam ([uid sint omnino tacebat.

Porijhyrius tandem cernens, nisi cognita quinque ^

Hœc sint, bis quinas nesciri cathegorias,

Cuique suum tinem signa vit convenienlem :

Dicens esse genus quod prcepositum speciebus;

Ai speciem generi subjectam maxime dici

Ex individuis numéro distantibus uno;

Ordine quae ^ sequilur post istam ' quale quid infert,

Adsumpta generis vi formatrix specierum.

Ast hoc est proprium quod soli semper et omni;

Cujus ' id est formai junctum non deserit illam ^.

Restât symbebicos ^% varium et mirabile semper,

Sed non subjecto corrupto, cernitur in quo.

Ni niniis est longum, communia dicier horuni

Non nos horreret ; sed malumus ergo tacere,

Ne generetur in liis tibi nausea discutiendis.

Cathegoriarum liber primus de substanlia. Post h3ec, bis quinas pandamus cathegorias,

\. Supra lineam, cadcni manu : Scilicet Aristoleles.