An de Rome 700, av. J.-C

312 ΔΙΏΝΟΣ PQOMAIK. IZTOP. BIBA. M’.

μᾶσεν, ὡς χαὶ ἀχριδῶς σφᾶς χαταστήσασθαι δυνησόμε- VOUS. EE.

XXXI. (Leuncl., p. 134.) Ἐν δὲ τῷ αὐτῷ ἐχείνῳ χρόνῳ χαὶ ὁ Καῖσαρ τὰ ἐν τῇ Γαλατίᾳ ταραχθέντα αὖθις μάχαις χατέλαύε, πολλὰ πάνυ τὰ μὲν αὐτὸς τὰ δὲ χαὶ διὰ τῶν ὑποστρατήγων πράξας, ὧν ἐγὼ τὰ ἀξιολογώτατα διηγήσομαι μόνα. Ὁ γὰρ ᾿Αμόιόριξ τοὺς Τρηουίρους 1 χαλεπῶς ἔτι χαὶ τότε τῷ τοῦ Ἰνδουτιομάρου (Leuncl., Ρ. 135) θανάτῳ ἔχοντας παραλαῤών, τά τε αὐτόθεν ἐπὶ πλεῖον συνέστησε χαὶ παρὰ τῶν Κελτῶν μισθοφορικὸν μετεπέμψατο. Βουληθεὶς οὖν ὃ Λαῤιῆνος, πρὶν ἐχείνους ἐπελθεῖν, συμμίξαι σφίσι, προενέῤαλεν. ἐς τὴν τῶν Τρηουίρῶν χώραν. Καὶ ἐπειδὴ μὴ ἠμύνοντο τὴν ἐπιχουρίαν ἀναμένοντες, ἀλλὰ ποταμόν τινα διὰ μέσου ποιησάμενοι ἡσύχαζον, συνεχάλεσε τοὺς στρατιώτας, καὶ ἐδημηγόρησε τοιάδε ἀφ᾽ ὧν τούς τε σφετέρους χαταπλήξειν χαὶ ἐχείγους.....2. ἔμελλε - χρῆναί τέ σφας ἔλεγε, πρὶν τοὺς Κελτοὺς αὐτοῖς ἀπαμῦναι, πρός τε τὸν Καίσαρα χαὶ ἐς τὸ ἀσφαλὲς ἀποχωρῆσαι, ἐσήμηνέ Te? εὐθὺς -συσχευάσασθαι. Καὶ ἐξανέστη οὐ πολλῷ ὕστερον, προσδοκήσας ἔσεσθαι τοῦτο ὃ nai ἐγένετο. Οἱ γὰρ βάρόαροι ἀχούσαντες ταῦτα — ἦν γὰρ αὐτοῖς ἐπιμελές, καὶ δι’ αὐτό γε τοῦτο χαὶ φανερῶς ἐλέχθη --- δεδιέναι τε αὐτὸν ὄντως καὶ φυγὴν ὡς ἀληθῶς ποιεῖσθαι ἐπίστευσαν, χαὶ τὸν ποταμὸν

1. Les mss. Τριούρους, Leuncl. Τριονήρους, ici et ailleurs, toujours suivi par D: Bouquet et par Gros.

2. Lacune. Leunclavius, suivi par D. Bouquet, la remplit en ajoutant le mot θαρσήσειν entre ἐχείνους et ἔμελλε ; Gros met entre crochets θαρσυνεῖν, proposé par Reimar et adopté par Sturz.