Les éléphants

L8 ATIHIANOY ΡΩΜΑΙΚΩΝ BIBA. Z'. ANNIBAIKH.

ἀπώλλυντο οἱ μὲν ὑπὸ τῶν ἱππέων χαταλαμιανόντων ἅτε πεζοὺς, οἱ δὲ ὑπὸ τοῦ ποταμοῦ παραφέροντος. Τοῦ γὰρ ἡλίου τὴν χιόνα τήξαντος, ὁ ποταμὸς ἐρρύη μέγας " καὶ οὔτε στῆναι διὰ τὸ βάθος, οὔτε νεῖν διὰ τὰ ὅπλα ἐδύναντο. Σχιπίων δὲ, αὐτοῖς ἑπόμενος, καὶ παραχαλῶν, ὀλίγου μὲν ἐδέησε τρωθεὶς διαφθαρῆναι * μόλις δ᾽ ἐς Koeuva διεσώθη φερόμενος. ᾿Επίνειον δὲ ἦν τι βραχὺ Πλαχεντίας : ᾧ προσόαλὼν ὁ ᾿Αννίδας ἀπώλεσε τετραχοσίους, xal αὐτὸς ἐτρώθη. Καὶ ἀπὸ τοῦδε πάντες ἐχείμαζον - Σκιπίων μὲν ἐν Κρεμῶνι χαὶ Πλαχεντίᾳ, ᾿Αννίδας δὲ περὶ Πάδον.

VIII. Οἱ δ᾽ ἐν ἄστει Ῥωμαῖοι, πυθόμενοι, χαὶ τρίτον ἤδη πταίοντες περὶ Πάδον, (ἥττηντο γὰρ δὴ καὶ ὑπὸ Βοιῶν πρὸ ᾿Αννίδου) στρατιάν τε παρ᾽ αὑτῶν ἄλλην χατέλεγον, σὺν τοῖς οὖσι περὶ τὸν Πάδον ὡς εἶναι τρισχαίδεχα τέλη - χαὶ τοῖς συμμάχοις ἑτέραν διπλασίονα ταύτῃς ἐπήγγελλον. (Η. Est., p. 318.) Ἤδη δὲ αὐτοῖς τὸ τέλος εἶχε πεζοὺς πενταχισχιλίους καὶ ἱππέας τριακοσίους. Καὶ τούτων τοὺς μὲν ἐς ἹἸδηρίαν ἔπεμπον, τοὺς δ᾽ ἐς Σαρδόνα, χἀχείνην πολεμουμένην " τοὺς δ᾽ ἐς Σικελίαν. Τὰ πλέονα δ᾽ ἦγον ἐπὶ τὸν ᾿Αννίδαν οἱ μετὰ Σχιπίωνα χαὶ Σεμπρώγιον αἱρεθέντες ὕπατοι, Σερουίλιός τε Γναῖος, χαὶ Γάϊος Φλαμίνιος. Ὧν ὁ μὲν Σερουίλιος ἐπὶ τὸν Πάδον ἔπειχθεὶς, τὴν στρατηγίαν ἐχδέχεται παρὰ τοῦ Σχιπίωνος.

1. Le nom de cette ville en grec est généralement ἸΚρεμώνη, Κρέμωνα xokwvia dans Ptolémée, IL, 1, 31. — V. sûr ce nom notre t. III, p. 29, note 1. Aux auteurs cités dans cette note on peut ajouter Tite-Live, Epit., XX, Cremona, Vell. Patercul., 1, x1v, sub adventum in Italiam Hannibalis, [deducta] Cremona, Plutarque, Othon, VII, Kpeuwvn ; Silius Ital., VII, 592. — Pour la forme Κρηuov, Josèphe, 6. J., IV, 2. Je n'en connais pas d'exemple en latin.

Les uns périrent sous les coups des cavaliers qui atteignirent vite ces malheureux à pied, les autres, dans le fleuve qui les emporta. Car le soleil ayant fondu la neige, le fleuve coulait à pleins bords, et les fuyards ne pouvaient ni prendre pied à cause de sa profondeur, ni nager à cause de leurs armes. Scipion, qui les suivait en les exhortant, fut blessé, et peu s’en fallut qu’il ne fût tué. A grand’peine on le sauva en l’'emportant à Crémôn !. Placentia avait un petit port marchand : Annibas, qui l’attaqua, y perdit 400 hommes et fut lui-même blessé. Ensuite, ils prirent tous leurs quartiers d'hiver, Scipion à Crémôn et à Placentia, Annibas sur les bords du Pade. |

VIH. Les Romains qui étaient dans la ville, à la nouvelle de cet échec, le troisième qu'ils subissaient sur le Pade, — ils avaient été défaits par les Boïes avant de l’être par Annibas, — enrôlèrent chez eux une autre armée comprenant, avec les troupes du Pade, treize légions, et ils en demandèrent le double à leurs alliés. Or, la légion à cette époque était de 5,000 hommes de pied et de 300 chevaux. De ces troupes, les unes furent envoyées en Ibèrie, les autres en Sardone (Sardaigne) où l’on faisait aussi la guerre ; d’autres enfin en Sicélie (Sicile). Mais la majeure partie fut menée contre Annibas par les consuls élus à la place de Scipion et de Sempronius. C’étaient Servilius Gnæus et Gaïus Flaminius. Servilius courut vers le Pade pour recevoir le commandement des mains de

1. Selon Polybe, III, Lxvr et ss., et Tite-Live, XXI, 46. Scipion, qui avait été blessé dans un combat de cavalerie près de Pavie, ne prit pas part à la bataille de la Trébie.

IV ed k

50 ἈΠΠΙΑΝΟΥ POMAIÏIKON BIBA. Z'. ANNIBAIKH.

Ὁ δὲ Σκχιπίων, ἀνθύπατος αἱρεθεὶς, ἐς ᾿ἸΙδηρίαν διέπλευσεν. Φλαμίνιος δὲ τρισμυρίοις τε πεζοῖς χαὶ τρισχιλίοις ἱππεῦσι τὴν ἐντὸς ᾿Απεννίνων ! ὀρῶν Ἰταλίαν ἐφύλασσεν " ἣν χαὶ μόνην ἄν τις εἴποι χυρίως Ἰταλίαν. Τὰ γὰρ ᾿Απεννῖνα χατέρχέται μὲν ἐκ μέσων τῶν ᾿Αλπίων ἐπὶ θάλασσαν. "Ἔστι δ᾽ αὐτῶν τὰ μὲν ἐπὶ δεξιὰ πάντα, χαθαρῶς Ἰταλία - τὰ δὲ ἐπὶ θάτερα, ἐς τὸν Ἰόνιον φθάνοντα, vÜv μέν ἐστι χαὶ ταῦτα Ἰταλία - (ὅτι χαὶ Τυρρηνία νῦν Ἰταλία +) οἰχοῦσι δ᾽ αὐτῶν τὰ μὲν Ἕλληνες, ἀμφὶ τὴν Ἰόνιον ἀχτήν - τὰ δὲ λοιπὰ Κελτοὶ, ὅσοι τῇ Ῥώμῃ τὸ πρῶτον ἐπιθέμενοι, τὴν πόλιν ἐνέπρησαν. Ὅτε γὰρ αὐτοὺς ἐξελαύνων Κάμιλλος ἐδίωχε μέχρι τῶν ᾿Απεννίνων ὀρῶν, ἐμοὶ δοχοῦσιν, ὑπερόάντες αὐτὰ, ἀντὶ ἠθῶν τῶν ἰδίων, παρὰ τὸν Ἰόνιον οἰχῆσαι * χαὶ τὸ μέρος τῆς χώρας ἔτι νῦν οὕτως χαλοῦσιν Ἰταλίαν Γαλατικήν.

RME Τὴν δὲ λείαν τοῖς συστρατεύουσι Κελτοῖς ἀποδόμενος ? (H. Est., p. 319. -- ’Avvléac), ἵνὰ nai τούσδε θεραπεύσειε τῷ κέρδει, προὔδαινεν ἐς τὸ πρόσθεν : αἰσθομένου μὲν ἤδη τῶν γιγνομένων τοῦ περὶ Πάδον στρατηγοῦ ZepoutAlou, καὶ τετραχισμυρίοις ἐπὶ Τυρρηνίας ἐπειγομένου......

XII. (H. Est., p. 320.) ᾿Αννίδας δὲ, θεοῦ παραγαγόντος " αὐτὸν, ἐπὶ τὸν Ἰόνιον αὖθις ἐτράπη, καὶ τὴν παράλιον ὁδεύων ἐπόρθει - λείσν τε περιήλαυνε πολλήν. Σερουίλιος δ᾽ ὕπατος ἀντιπαριὼν αὐτῷ, κατῆρεν ἐς ᾿Αρίμινον, ἀπέχων ᾿Αννίδου μίαν ἡμέραν - ἔνθα τὴν στρατιὰν