Sinten. 2, οὖν
2. Toutes les éditt. jusqu’à Sintenis 1, ἀνήγειραν; Sintenis 2, ἐπήγειρᾶν.
8. Vulgo jusqu’à Sintenis 1, ὦσεν. Comp. le récit de Tite-Live, ἐῤ.; il présente dans quelques détails des différences assez notables : Anseres non fefellere, quibus sacris Junoni ἐμ. summa inopia cibi tamen abstinebatur : quæ res saluti fuit. Namque clangore eorum alarumque crepitu excitus M. Manlius, qui triennio ante consul fuerat, vir bello egregius, armis adreptis, simul ad arma ceteros ciens, vadit, et dum ceteri trepidant, Gallum qui jam in summo constilerat, umbone ictum deturbat.