‹ Gallikōn syggrapheis hellenikoi. Extraits des auteurs grecs concernant la géographie et l'histoire des Gaules; (volume 2)Chapitre 117 sur 330 · Combats d'un contre un; combats de gladiateurs · texte numérisé non relu

Combats d'un contre un; combats de gladiateurs

1 82 ΕΤΣΕΒΙΟΥ ΠΑΜΦΙΑρΤ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤ. ISTOP. Β'.

Sià τήν έλπ(δα χαΐ έΐ(οχήν των πεπιατευμένων χαΐ 6μιλ(αν πράς Χριστάν, έτύθη χαΐ αυτή, χαΐ αυτών 6[χολογούντων των έθνων άτι μιηδεπώποτε παρ' αύτοίς γυνή τοιαύτα χαΐ τοσαυτα ίπαθεν. 57. 'Αλλ' οόδ* οδτως χ6ρον έλά[χβανεν αυτών ή μανία xod ή ιφάς τους αγίους ώμ^της. *ïicà γαρ αγρίου θήρας άγρια χαΐ βάρέαρα φυλά ταραχθέντα δυσπαύστως είχε, χαΐ άλλην ιδίαν αρχήν èicl τοις σώ[ΐασιν έλάμβανεν ή ΰβρις αίττών. 58. Τα γαρ νενιχήσθαι αυτούς ούχ έδυσώπει, διάτα μή ίχειν άνθρώπινον έπιλογισμόν, μάλλον δέ χαΐ έξέχαιεν αυτών τήν οργήν χαθάπερ θηρίου, χαΐ του ήγεμένος χαΐ του δήμου τό βμοιον είς ήμας ίδιχον έπιδειχνυμένων μίσος ^, ϊνα ή γραφή πληρωθη • c *0 άνομος άνομησάτω Ιτι, χαΐ ό δίκαιος διχαιωθήτω έτι^. » 59. Καί γαρ τους έναποηνιγέντας έν τη είρχτη παρέβαλλον κυαίν, επιμελώς παραφυλάσσοντες νύχτωρ xod μεθ' ήμέραν, μή χηδευθη τις ύφ' ημών • χαι τ^ε δή προθέντες τά τε τών θηρίων τά τε του πυρός λείψανα, πη μέν Ισπαραγριένα, πη δέ ήνθραχευριένα, χαΐ τών λοιπών τάς χεφαλάς σίιν τοις άποτμήμασιν αυτών ώσαύτα>ς άταφους παρεφόλαττον μετά στρατιωτιχής επιμελείας ήμέραις συχναΐς. 60, ΚαΙ οΐ μέν ένεβριμώντο χαΐ ΙβρίΗ χον τους οδόντοις έπ' αυτοίς, ζητουντές τίνα περΐ€ηχοτέραν έχδίχησιν παρ' αότών λαβείν * oi δέ ένεγέλων χαΙ

1. (ϋοιηρ. Tatien, XV, Aux Grées, χα\ μή δια τό μιηΝ οΛΙχως ιταρανομήσητκ. — Dans ce discourg Tatien revient souyent (notamment ch. VI, xLiv, etc.) sur la haine des Orecs contre les chrétiens; mais cette haine ne ressemble pas à la fureur sauvage, A la soif de sang d*une foule qui ne raisonne pas et n'écoute gue sa passion. La haine des Orecs contre les chrétiens était celle qu'on a pour un rival dont le triomphe serait la mort du vaincu. 11 y avait Ift deux civilisations en présence, deux mondes entièrement opposés; il fallait que l'un des deux disparût. Tatien sentait très hien que tout accord était impossible.

Page 1