Ce morceau, à partir d'ici, se trouve dans D. B

238 zûsiMor πτγορι^ς νέας BroA. γ', ς'.

8i imà Φράγχων όμηρων αύτοΐς 2ντων χωλυ6(ανο( διαβήναι 8ίει του [λή τφ χαίσαρι δούναι Sixaiav akCav της χατ' αυτών αύθις έφίδου, πλοία ναυπηγησά(χενοι καΐ δια του Ρήνου τήν υπό Φράγκων έχο[χένην 6περβαλλί(Λενοι γήν, έπΙ τήν Οπήκοον ί^ω[Αα(οις ώρι^ίσθησαν * • καΐ τη Βαταβ(/; προσχ^ντες, ήν δίχα σχιζ4(χενος 6 ί^νος νησον itoitï πάσης ποτα(Λίας μιείζονα νήσου, το 2αλ{ων Ιθνος, Φράγκων άπ^μιοιρον, έκ της οικείας χώροις ύπα Σαξόνων ές ταύτην τήν νησον άπελαθέντας έζέβαλλον. Αδτη δέ ή νήσος οδσα πρ(^ερον πάσα Ρωμίαίων, τ^τε υπό Σαλίων κατείχετο. Τούτο [λαθών 6 καϊσαρ, άντεπήει* (χέν τοις Κουάδοις • παρεγγυςΐ δέ τω στρατφ τούτοις \άν κατά τ6 κρατερόν διαμάχεσθαι, Σαλίων δέ μηδένα κτείνειν ή κωλύειν έπΙ τα Ϊ^ωμα(ων βρια διαβαίνειν, οΙα μή ώς πολεμίους έφιστα(iivoυς τη χώρ?, ανάγκη δέ τη παρά Κουάδων έλαύνεσθαι. Τα'ίτης αίσθ^μενοι του Καίσαρος της φιλανθρωπίας οΐ Σάλιοι, οΐ μέν άπό νήσου μετά τοϋ σφων βασιλέως εις τήν υπό Ρωμαίους έπεραιουντο γήν • οΐ δέ συμφυγ^ντες εις τα δρια* κατήεσαν, {κέται του καίσαρος άπαντες καθιστάμενοι καΐ έθελοντι τα καθ' εαυτούς ένδιδίντες. *0 δέ προς τ6ν πΛεμον ουδένα θαρρουντας Ιτι τους βαρβάρους όραίν, έφόδοις δέ λαθραίαις καΐ ληστείαις προσέχοντας, ού μικρά τε ουδέ τα τυχόντα έκ τούτου τήν χώραν εργαζομένους κακά, καΐ άπορων S τι πράζειεν, ίμφρονι στρατηγήματι ταύτην μετήει των βαρβάρων τήν τέχνην.

1. Sylb. trouve que ώρμίσθησαν se peut défendre ; il pencherait cependant pour ώρμήΟησαν, leçon du trad. latin. (Leunclav.)

2. Vulg. êcnznoUi; correct, de Leuncl. adoptée par Sylburg. Reitem, compare Zos., Ili, ZXZ, 9 : φβνητόντων 8è όπότ^ αυτοΐς άντεπίοιεν, ]II, XXVIII, 7; et môme IV, xi, 1 ; τοΙς βαρβάροις éit^et, ptc.

3. Correct, de Leuncl. adoptée par Reitem, pour la Vulg. ^ρη. — Cf. III, VI, 5. -^ Au lieu de χατ^ΐεσαν qui suit, Reitem, préférerait απήεσαν.

zosiME, msTomE nouvelle, m, 6. 3139

occupées par les Romains. Arrêtés au passage par les Francs, leurs voisins, qui craignaient de donner au cœsar un juste motif de marcher de nouveau contre eux, ils construisirent des bateaux, et s'étant, par le Rhèn, portés au delà des terres qu'occupaient les Francs, ils se ruèrent sur les pays soumis aux Romains. Ayant abordé dans la Batavie, lie formée par le Rhèn divisé en deux bras, et la plus grande de toutes les îles fluviales, ils en expulsèrent les Sa/tï, branche de la nation franque, que les Saxons avaient chassés de leur pays dans cette Ue. Or, cette lie, qui auparavant était tout entière aux Romains, était alors occupée par les Salit. Le csesar, ayant appris ce qui se passait, attaque à son tour les Quades, recommande à son armée de se battre rudement avec eux, mais de ne tuer aucun des Salit et de ne pas les empêcher de passer la frontière romaine, où ils ne se présenteraient pas en ennemis, mais contraints et forcés par les Quades. Connaissant cette bonté du cœsar envers eux, des Salit les uns quittent leur ile et passent *avec leur roi sur le territoire romain, les autres, cherchant un refuge, descendent vers nos frontières; tous s'adressent au csesar en suppliants et volontairement se donnent à lui avec tout ce qui leur appartient. Et lui, voyant que les barbares n'avaient plus de hardiesse pour la vraie guerre, et ne songeaient plu3 qu'à des courses clandestines et à des briganiJages, mais n'en faisaient pas moins de mal, un mal réel au pays, et ne sachant quel parti prendre, il eut recours à un habile stratagème pour déjouer les artifices des barbares.

VII. Άνήρ τις -îjv, (χέγεθος σώματος υπέρ τους άλλους άπαντος Ι/ων καΐ τήν άνδρείαν άνάλογον τφ σώμιατι. Τούτφ βαρβάρφ τα γένος 6νζι καΐ ληστεύειν συν αύτοϊς είωθ^τι, παρέστη τα οικεία ήθη καταλιπ^ντι προς τους 6πό ί^ω(χα(οις Κελτούς (χεταστήναι. Διατρ{βων οδν από χρόνου τινός έν Τριβέροις (έστΙ δε αυτή πΛις μιεγίστη των ύπερ τάς "Αλπεις έθνων), επειδή τους υπέρ τόν ί*ηνον βαρβάρους έώρα τάς τήδε κατατρέχοντας πάλεις καΐ τα πάντων άκωλύτως ληïζo(iivoυς , δτε τήν του καίσαρος οδπω 'Ιουλιανός είχεν αρχήν, άμύνειν μέν διενοεϊτο ταϊς πΛεσιν • ο6κ ίχων δέ παρρησίαν, οία νίμου (χηδενός αυτφ τοίίτο ποιεϊν έπιτρέψαντος, τήν μιέν αρχήν (ΐ^νος είς τα δασύτατα κρυπτ6(χενος των υλών, έκαραδ^κει τάς των βαρβάρων εφόδους * καΐ νυκτός επιών ήδη παρεΐ[Λένοις μέθη καΐ (ίπνφ, κεφάλας 5σων οΙός τε ήν βαρβάρων άπέτεμε καΐ τοις έν τη πΛει φέρων έδείκνυ. Συνεχώς δέ τούτο ποιών, ίκνον ούκ ολίγον έποίησε* τοις βαρβάροις, άγνοουσι μέν τό γινόμενον, τφ δέ καθ' έκάστην, ώς είπεϊν, έλαττουσθαι του κάκου συναισθανομένοις. ΈπεΙ δέ καΐ άλλοι συνεμίγησαν τούτω λησταΐ καΐ καθ' £να συνιόντες, πλήθος γεγ(5νασι*, τότε δή τω καίσαρι προσελθων 6 Χαριέττων (τούτο γαρ δνομα τφ ταύτην ευρόντι πρώτφ κατά τών βαρβάρων έπιβουλήν) άναφαίνει τό πρότερον ουπω πολλοίς έγνωσμένον. Ό δέ καισαρ, επειδή μή ^diBioyf ήν αύτφ δια του στρατοπέδου ταις έν νυκτΐ τών βαρβάρων λαθραίαις έφέδοις έπεξιέναι (κατ' ολίγους γαρ καΐ έν πολλοίς εαυτούς διο^πείραντες ^ έλήστευον •