Longues piques macédoniennes

470 ΑΓΑβιοτ nrrwiQSN β', η'.

νέτην άπαντος τους βαρβάρους ώς τάχιστα έιαφοιταν τοις ΡωμΛίοις * « Εύρήσετι γαρ αυτούς, » έφάτην, « τάρα* χής τε χαΐ άχοσμαας άναπειιλησμένους, του μέν Έρου* λιχου στρατού χαλεπαινέντων χαΐ ξυνχινδυνιύβιν άναινο* μένων, του & άλλου πλήθους τη εκείνων αποστάσει χαταπεπληγμένου. » Τούτοις Se 6 Βουτιλΐνος άνεπέπειστο ^(|^ιως, τφ βουλεσθαι, οΐμαι, άληθη γε αυτά χαθεστάναι. Άυτ(χα δή οδν έπηγε τάν στρατάν, χαΐ άπαντες ζίτν προθυμ((; έχώρουν {θυ των Ρωμαίων, οά μήν ήρεμαιοι, oùSè χατά χ^μον, άλλα τοις άγγέλμασιν άνεπτερωμένΜ, θορύβφ είχοντο χαΐ προπετε(α, ώς αΰτοβοεί £παν τΑ άντιστατοϋν άναρπασέμενοι. "Ήν Se αύτοΐς ή Ιδέα της παρατάξεως, οίονεΐ έμβολον ' &λτωτω^ γαρ ίφχει, χαΐ τα μεν έμπρ6σοιον, άπάτον ές οζύ έληγεν, στεγανάν τε ήν xoi πεπυχνωμένον τφ παντ^θεν ταις άσπίσι περιπεφράχθ», φαίης τε Αν αάτούς συός χεφαλήν τη συνθέσει άποτυπώσασθαι * - τα Si σκέλη εκατέρωθεν κατά στίχους τε xai λόχους ές βάθος ζυγχείμενα, και έπιπλειστον ές τα έγχάρσιον ποιρατεταγμένα, διίστατο αλλήλων ήρεμα χαΐ άπεχέχριτο, xoi προίοντα ές μέγιστον εύρος άπετελεύτα, ώς χαΐ τό μεταξύ χωρίον κενάν καθεστάναι, χαΐ τα νώτα γυμνά των àvSpûv στοιχηδόν διαφαίνεσθαι. Άπεστραμ^ μένοι γαρ σφ&ς αυτούς έτύγχανον, βπως &ν τοις μέν πολεμίοις αντιπρόσωποι εϊεν, χαΐ έχ του ασφαλούς άγωνίζοιντο τάς ασπίδας προβεβλημένοι, τά δέ άπισθίδια τ$ άλλήλοις άντιτετάχθαι διαφυλάττοιντο.