Paul Diacre, J)e G^sL Langobard., Il, 2 : fiuccellinus

cum in Gampania Memare dieponeret, tandem in loco cui Tannetum nomen est^ gravi bello a Narsete euperatus, extinctus eet. — Cf. Greg. Tur., IV, 9.

478 ΑΓΑΘΙΟΤ ixrropiQN Β', 6', ι'.

Ιί^ωμ^χων ταγ(Αάτων 9χ«^ τι &ιι«ντις, βοφβάρ(ι»ν & των ξυστρατιυομένωιν 'Λλί^βρ νος 6 Γότθος (napjjv γαρ χαΐ 8ς έν τ^ P^'Q)» 2{νδουάλ τε ό των Έρούλων στρατγ]γός, xcd ουδέν τι Ααττον ίσχε τ«ίν άλλων. ''AiucvTeç Sa τάν Νοφσην έν έπα(νφ έποιοΟντο χαΐ άπεΦαύμιαζον, ώς τη έχεένοϋ προμηθείς: iid (ΐίγα δ^ς χωρήσαντες.

('. (Ëd. Pttr., p. 47.) Τ^τε Se oi Ρωμαίοι τους

σφετέρους νεχρο&ς, ή νεν^μιβται χατ«χώσαντες, τους δέ των ιοολε(λ(ων σχυλεόσαντες, piYOi τι χρη{ΐΛ ήθροισχν δπλων, χατοιστρεψάμιενοι δέ οκύτών χαΐ τα χαράκωμα, χαΐ dhcavra διαρπάσαντες, ο6τω δή τ^ Tjdq. σεσαγμένοι, ιιαιαν(ζοντές τε χαΐ στεφανηφοροΰντες, χαΐ τ^ στρατηγαν έν χ^μφ προηγούμενοι, ές τήν ΪΗΙ^μην έίΜνηλθον. ^Ην δέ ΙδεΙν έπιπολύ τα άμφΐ Καπιίην Απαντα πεδία τφ λύΟρφ περιρρε^μενα, χαΐ ύπερχειλή τόν ποταμών τφ ύπερπεπλήοθαι σωμάτων. ΈμοΙ δέ τις των έπιχωρ(ων χα) ελεγειών τι 2φη ές χύρβιν τινά λιθίνην ύπό του γεγράφθαι άμφΐ τάς ίχθας του ποταμού Ιδρυμένην, ώδέ πως 2χον *

8έξ«νο Τυρσηνής ηνάνος χροχάλη, ην(κα Φραγγιχα çOXa xatixTavtv Aw«ov\< α1χ|ΐ4>

1. Texte de notre édit. de VAtUM. gr,, Append., Bibl. Didot — V8. 5» Mwt ftv, l^ieb. d*aprè8 Jacobe, Λβιστον. — Gonet. Porphyr.,

soldaU des légiooe romaines, et, parmi les barbares qui combattirent avec nous, le Goth Aligero, — il était à cette bataille, — et Sindual, le chef des Érules, et il ne fut pas au-dessous des autres. Tous aussi firent l'éloge de Narsès; tous l'admirèrent : c'était grâce à sa prudence qu'ils étaient arrivés à ce haut d^ré de gloire^

10 Alors les Romains, ayant enterré leurs

morts, selon l'usage, et dépouillé ceux des ennemis, formèrent un grand amas d'armes; puis, ayant boule^ versé leurs retranchements et enlevé tout ce qui s'y trouvait, chargés de butin, chantant des péans^, pw* tant des couronnes et faisant à leur général un beau corU^, revinrent à Rome. On pouvait voir, sur un vaste espace autour de Gapyè', toutes les campagnes inondées de sang, et le fleuve débordé, tant il était rempli de cadavres. Et, à ce propos, un homme du pays m'a dit qu'une table de pierre avec une inscription en vers élégiaques avait été dressée sur les rives du fleuve. Voici cette inscription :

Lee ondes du fleuve Casulin chargées de cadayres

les portôrent aux grèves du rivage tyrsène *, [d'Ausonie,

quand les hordes des Frangs tombèrent sous les coups de la lance ces [hordes] qui obéissaient au misérable Butelin.

Bienheureux ruisseau 1 il sera pour nous un trophée, lui que le sang barbare a pour longtemps rougi.

Cette inscription, qu'elle ait été réellement gravée sur la pierre, ou que ce soit un chant arrivé autrement jusqu'à moi, rien, je pense, ne m'empêchait de la transcrire ici. On y trouvera peut-être non sans plaisir un témoignage de ce qui s'est passé en cette bataille.

1. An de J.-G. 554.-2. Chants de victoire. — 3. Gapoue, en latin Capw. — 4. Tyrsène p. tyrrhéne, le rivage de la mer tyrrhénienne.

ια^ Έν τούτιο 8ϊ τοις Ρωμχάοις ήγγέλλ£το χαέ τα έν Bvnrzlcf, έπΙ Α£υθοφ(φ τε χαΐ τοις ά(Αφ' ocOrov fiicouii ξύνενεχθέντα

ιβ'• (Éd. Par•, p. 49.) « ΟΙ γαρ Φράγγοι ιτολχ>-

avOpomév τι γένος χαΐ μέγιστον χαΐ λ(αν όρθ&ς τα πολεμικά ήσχημένον, απέμιοφα U τις αυτών οΐ νενιχημένοι βραχεία, χαΐ 2ση (χή δέος αύτοίς έμβαλειν, (Αολλον μέν ούν χαΐ πράς δργήν άναστησαι^ »

ιδ'. (Éd. Par., p. 51.) Έν φ δέ ταύτα έπράτ-

τετο^, θευδ^βαλδος τα μειράχιον, δς δή των προσοιχούντων τήν Ίταλίαν Φράγγων έχράτει, ήπερ μιοι είρηται ιφίτερον, οδτος δέ οίχτράτατα ήδη έτεΟνή)αι τη νά«μ ιιεριταχείς τη συντρ^φφ. ΈπεΙ δέ ΧιλδΙβερτέν τε χαΐ Χλωθάριον, ώς δή χαΐ τφ γένει έγγιττάτους, έιτί τόν χλήρον του παιδός 6 ν<$μος έχάλει, αύτίχα Ιρις αύτοκ ένέπεσεν δανή, χαΐ οΙα μιχροα δεΐν τφ ττάντι λυμήνασθαι γένει. Χιλδ(βερτος (χέν γαρ γηραιάς ήδη ύπηρχεν χαΐ «έρρω icoO ήχων της ηλικίας, χαΐ πρ6ς γε άσ6ενεί(χ εΐίχετο πολλή, ώς συνεσχληχέναι οΐ άιοαν χαΐ διατετηχθαι τα σώμα - παίδες τε αυτφ Αρρενες οΰχ ήσαν oi τήν αρχήν διαδεξέμενοι, αλλ' έν θυγατράσιν έγηροχομεΐτο. Χλωθάριος δέ ^μαλέος ήν Ϊτι χαΐ ουπω λ(αν έγεγηράχει, πλην ίσον ές πρώτην ^υτίδα, υΙούς τε εϊχεν τέττοφας, βούπαιδας ήδη χαΐ θαρραλέους, χαΐ προς τό ένεργόν ώρμημένους. Τοιγάρτοι ού μεθεκτέα έφασκεν τω άδελφφ των θευδιβάλδου χρημάτων, ώς ουκ εις μακράν καΐ αύτης δήπου της Χιλδιβέρτου βασιλείας ές αύτ6ν τε καΐ τους οικείους

1. Diecours de Naraès à son armée après la défaite des Pranca à la bataille du Gasulin.