Livre LXII

I (0^). Pendant qu'à Rome on s'amusait ainsi (sous Néron), un malheur terrible arriva en Brettanie : deux villes* furent saccagées, huit myriades d'hommes tant des Romains que de leurs alliés furent exterminés, et Tîle nous devint étrangère. Tout cela arriva par le fait d'une femme, et c'est ce qui dans cet événement mit pour eux le plus de honte ; d'ailleurs la divinité leur avait d'avance annoncé ces désastres. De la curie ^, en effet, on avait ouï sortir pendant la nuit un bruit sauvage, avec des rires, et du théâtre, un tumulte accompagné de plaintes, sans qu'aucun homme eût parlé ou gémi. On avait vu des espèces de maisons sous l'eau dans le fleuve du Tamésas, et l'océan qui se trouve entre l'ile et la Galatie (Gaule) avait été, pendant la pleine mer, grossi de sang.

1. Jean Xiphiliny de Trébizonde, xi* siècle, moine grec, qui vécut à Gonstantinopie sous Tempereur Michel Ducas.

2. Ifous marquons d'un 0 les passages omis dans Tédit. de D. Bouquet. — An de Rome 814, de J.-G. 61.

3. Gamulodunum (Golchester?) et Verulamium. Gf. Tacit., Ann., IIV, 31 et se.

4. U s'agit de la curie et du théâtre de Gamulodunum. — Tous ces prodiges sont rapportés par Tacite.

4 lÛANN. ΤΟΥ ΕΙΦΙΛΙΝΟΤ ΕΠΙΤΟΗΙΙΣ ΒΙΒΛ. SB'.

II. Πρ^φασις δέ του πολέμου έγένετο ή δή[χευσις των χρημιάτων & Κλαύδιος τοις πρώτοις αυτών έδεδώκει * καΐ c&i καΐ έχεΐνα, ώς γε Δεκιαν^ς Κάτος, 6 της νήσου έπιτροπεύων, Ιλεγεν, άναπέμπΐ[Λα γενέσθαι. Διά τεοδν τούτο, χαΐ 5τι δ Σενέ)ΐας χιλ(ας σφ(σι μυριάδας αχουσιν έπΙ χρησταϊς έλπίσι τίχων δανείσας ?πειτ' άθρίοις τε &[ιλ αυτάς και βιαίως έσέπρασσεν. Ή δε μάλιστα αυτούς έρεθίσασα χαΐ εναντία Ρωμαίων πολεμεΐν άναπείσασα, της τε προστατείοις αύτων άζιωθεισα χαΐ του πολέμου παντάς στρατηγήσασα, Βουνδουΐχα * ήν, γυνή ΒρεττανΙς γένους του βασιλείου, μείζον ή κατά γυναίκα φρόνημα ίχουσα. Αδτη γαρ συνήγαγε τε τό στράτευμα άμφΐ δώδεκα μυριάδας δν, καΐ άνέβη έπΙ βήμα έκ γης έλώδους* ές τόν ί^ωμαΐ* κόν τρ(5πον πεποιημένον. "^Ην δέ καΐ τό σώμα μεγίστη καΐ τό εΖδος βλοσυρα>τάτη τό τε βλέμμα δριμύτατη, καΐ τα φθέγμα τραχύ είχε, τήν τε κ^μην πλείστην τε καΐ ξανθοτάτην ουσαν μέχρι τών γλουτών καθεϊτο, καΐ στρεπτόν μέγαν χρυσοΟν έφίρει, χιτώνα τε παμποίκιλον ένεκεκόλπωτο, και χλαμύδα έπ' αύτφ παχεϊαν έπεπεπ^ρπητο.Όΰτω μέν άεΐ ένεσκευάζετο • τότε δέ καΐ λόγχην λαβουσα, ώστε καΐ έκ τούτου πάντας έκπλήττειν, Ιλεξεν ώδε *