Succin ou ambre jaune

2. V. plue haut, 1, xix, 6, où Pausanias parle d'un Eridan attique.

3. Les ravages qu'un sanglier exerça chez les Lydiens^ où il avait été envoyé par Jupiter irrité des honneurs rendus par ces peuples à Attés qui les a^vait initiés au culte de la Mère (Gybéle). Attés fut une des victimes de ce monstre. — Récit du poète Hermésianax. — Pausan., ibid.

άλλα Ιπιγώριός έστιν άλλος σφίσιν ές αυτόν λά^ος. Δία Οπνω(χένον άφιέναι σιιέρ(χα ές γην, τήν δέ άνα χρ^νον άνεϊναι δαίμονα δίπλα έχοντα αιδοία, τα [χέν ανδρός, τα δέ αύτφ * γυναικός • ίνομα δέ Άγδίστιν αύτφ τίθενται. θεοί δέ ΆγδίοΓΛν δείσαντες, τα αίδοΐά οΐ τα ανδρός άποχΛιτοοσιν. *ΰς δέ άπ' αυτών άναφυσα ά[χι>γδαλή είχεν ώραϊον τόν χαρπόν, θυγατέρα του Σαγγαρίου ποτάμιου λαβείν φασι τους καρπούς • έσθε[χένης δέ ές τόν κίλπον, καρπός (JLέv εκείνος ήν αφανής αύτίκα, αυτή δέ έκύει • τεκούσης δέ, τράγος περιεϊπε τόν παϊδ,α έκκεί(ΐ£νον. *£2ς δέ αυξανο(χένω κάλλους οί μετ^ν πλέω ή κατά είδος άνθρωπου, ενταύθα του παιδός Ιρως εσχεν Άγδίστιν. Αύξηθέντα δέ Άττην άποστέλλουσιν ές Πεσινουντα * οΐ προσήκοντες συνοικήσοντα τη βασιλέως θυγατρί. Ύμέναιος δέ ήδετο, καΐ Άγδίστις έφίσταται, και τα αιδοία άπέκοψε μανεις ό "Αττης •- άπέκοψε δέ χαΐ 6 τήν θυγατέρα αύτφ διδους. Άγδίστιν δέ [χετάνοια έσχεν, οϊα Άττην * έδρασε ■ καί οΐ παρά Διός εδρετο, ριήτε σήπεσθαί τι Άττη του σώ[χατος, [χήτε τήκεσθαι. Τάδε μλν ές Άττην τα γνωρΐ(ϋΐώτατα.

Χ, 4. (Sylb., ρ. 472.) Έκδηλ(5τατα δέ δ Γάλα-

1. αύτφ parait inutile ; celui qui vient après, placé dane le me. au-<le6sous à la ligne suivante, aura été transporté là par erreur.'