XLVI. (LeuDcL, ρ. 89.) « ΚαΙ μέντοι χαΐ των

Γαλατών αυτών τών δμο(ων σφίσι συχνοί ήμϊν συμμαχήσουσιν, ώστ* εί χαί τι φοβερόν τα 2θνη ταΰτα εΤχε, τ^ΐτο χαΐ ήμϊν χαΐ έχείνοις υπάρξει *. Τοαίτ' οδν cdnol τε οδτω λογίζεσθε χαΐ τους άλλους διδάσκετε • ώς εϊ γε χαΐ υμών τίνες άλλως πως φρονοΰσιν, αλλ' Ιγωγε καΐ ώς πολεμήσω, ουδέ εγκαταλείψω ποτέ τήν τάξιν ήν έτάχθην ύπλ τής πατρίδος. Καί μοι τό δέκατον στρατέπεδον αρκέσει * καΐ γάρ ευ οίδ' 8τι κΑν δια πυρός δέη, καΐ γυμνοί χωρήσουσι προθύμως »

1. Ane. leçon χατα πάνθ' 6μΛΐως. Correction Iproposôe par fiekker, χχτα πδν Ο' όμο(ως (à quoi sert ce θ* (te)?); par Reiske, approuvée par Sturzy admise par Qras, χατά π&ν ομοίως.

2. Leçon des mss. D, F, 0, fi, substituée par Bekker et Gros à incapxu qui peut très bien se soutenir.