An de R. 710, av. J.-G

1 %% ΑΠΠΙΑΝΟΥ PÛMAIKÛN ΕΜΦΤΛΙΰΝ ΒΙΒΑ. Γ'.

όδάν χαΐ δύσπορον έπενόει, τ6ν τε Ρηνον περάσοκ, χαΐ τά άγριώτερα των βαρβάρων ύπερελθεΐν. 'Όθεν αυτόν, ùtoi τε της άτ^ρίας χαΐ του καμιάτου, ιτρώτοι (χέν οΐ νεοστράτευτοι χαταλιπέντες ές Καίσαρα έχώρουν * έπΙ S' έχείνοις χαΐ τα αρχαιότερα τέσσαρα ές Άντώνιον, χαΐ ό άλλος όμιλος ήδη, χωρίς των σωματοφυλάκων Ιππέων Κελτέίίν. Ό δέ καΐ τούτων τοις έθέλουσιν έπιτρέψας ές τα οίχεία σφων άφ(στασ6αι, καΙ διαδους έχ του παρόντος ίχι χρυσ{ου, μετά τριακοσίων των παραμεινάντων μιίνων έπΙ τάν t^/jvov έφέρετο. Δυσπέρου δ* ^ντος αύτου περ^ν συν ολίγοις, άπελείφθη χαΐ ύπα τώνδε, πλην δέκα μένων. "Ηλλαξε δέ τήν έσθητα έ< τό Κελτικών, έζεπιστάμενος άμα καΐ τήν φωνήν, καΐ διεδίδρασκε συν έχείνοις οΐά τις Κελτάς, ού τήν μακροτέραν Ιτι περιιών, άλλ' έπΙ 'Αχυληίας, λήσεσθαι νομ(ζ0>ν δώ τήν όλιγέτητα.

XGYin. 'Αλούς δέ (mb ληστών, καΐ δεθείς, ήρετο μέν, δτου Κελτών δυνάστου τό έθνος εϊη • μαθών δ' ίτι Καμίλλου^, πολλά πεποιηκώς εύ τόν Κάμιλλον, άγειν αυτόν αύτοις ές τάν Κάμιλλον έχέλευεν. Ό δέ άχθέντα Ιδων,

1. GameluB dans Velieius, II, 64 : fugiens, in hoepitis cujusdam, nobilis Tiri, nomine Gameii, domo, ab hie quo8 miserat Antonius, juguiatus est.... Tite-Live, Épitomè, GXX, appelle cet liôte de Brutus GapenuSy seqaanus, et dit, comme Appien, que c'est lui qui, par Tordre d* Antoine, tua Brutue. — La vraie forme de ce nom semble être Gamulus. — Gf. Gamulogenus, Gôsar, G. G,, VU, 57 et 62, et surtout Gamulus dans deux inscriptions de Gniter, p. 56, 12 et 40, 9; dans la première le nom gaulois de Gamulus se trouve rapproché de celui de Mars : MARTI. GAMVLO. Ce môme nom se lit dans une inscription trouvée à Nevers (ANDfiGAMVLO, etc.) et publiée dans les Ànnuaéres de Qillet, reproduite dans VAutwn archéd., p. 245 ; v. aussi Lebeuf, JHvers c'erUs, 1. 11, p. 271.