Comp. Pline, liv. III, xx, 15, 16, xxi

4. (Cas., ρ. 212.) "Εστί δε πεδίον σφόδρα ευδαιμον και γεωλοφίαις εύκάρποις πεποικιλμένον. Διαίρει δ' αυτό μέσον πως ό Πάδος , και καλείται το μεν εντός του Πάδου , το δε πέραν * εντός μεν όσον εστί προς τοις Άπεννίνοις ορεσι και τη Λιγυστικη, πέραν δε το λοιπόν. Οικείται δε το μεν υπό των Λιγυστικών εθνών και τών Κελτικών, τών μέν εν τοις ορεσιν οικούντων , τών δ' εν τοις πεδίοις , το δ' υπό τών Κελτών και Ενετών. Οι μέν ουν Κελτοί τοις ύπεραλπείοις2 ομοεθνείς εισι, περί δε τών 'Ενετών διττός έστι λόγος. Οι μέν γαρ και αυτούς φασιν είναι Κελτών άποικους τών ομωνύμων παρωκεανιτών , οι δ' εκ του Τρωικού πολίτου μετ' 'Αντήνορος σωθήναι δευρό φασι τών εκ της Παφλαγονίας Ενετών τινάς • μαρτύριον δέ τούτου προφέρονται τήν περί τας ίπποτροφίας έπιμέλειαν, ή νυν μέν τελέως έκλέλοιπε, πρότερον δ' έτιμάτο παρ' αύτοΐς από του παλαιού ζήλου του κατά τας ήμιονίτιδας ίππους. Τούτου δέ και 'Όμηρος μέμνηται ■

1. Δις est ici une addition de Kramer, d'après une conjecture de Casaubon.