Ménippe ap. Marcien, 9, et Arrien

I. Comp. supr. Ptolém. p. 290; V. aussi Pline, VI, 11, 2, et Strabon, XII, III, 10 : Μετά δέ Παρθένιον ποταμον "Αμαστρις ομώνυμος της συνωκικυίας πόλις ■ ί'δρυται δ' έπι χερρονήσου λιμένας 'έχουσα του ισθμού εκατέρωθεν ■ ήν δ' ή "Αμαστρις γυνή μεν Διονυσίου, του Ηράκλειας τυράννου, θυγάτηρ δε Όξυάθρου, του Δαρείου αδελφού του κατά 'Αλέξανδρον ■ εκείνη μεν ουν εκ τεττάρων κατοικιών συνωκισε τήν πόλιν, εκ τε Σεσάμου κα\ Κυτώρου κα\ Κρώμνης (ών και "Ομηρος μέμνηται εν τω Παφλαγονικω διακοσμώ) τετάρτης δε της Τιείου • αλλ' αύτη μεν ταχύ άπέστη της κοινωνίας, αί δε αλλαι συνέμειναν, ών ή Σήσαμος ακρόπολις της Άμάστρεως λέγεται. Το δε Κύτωρον εμπόριον ήν ποτέ Σινωπέων, ώνόμασται δ' άπο Κυτώρου, του Φρίξου παιδός, ως "Εφορος φησι. Πλείστη δε και αρίστη πύξος φύεται κατά τήν Άμαστριανήν, κα\ μάλιστα περί τον Κύτωρον. cO δε Αιγιαλός έστι μεν η'ιών μακρά πλειόνων (μεν) ή εκατόν σταδίων • έχει δε και κώμην όμώνυμον, ής μέμνηται ό ποιητής, δταν φή ■