An de Rome 471, av. J.-C

iv 14

21 Ο ΔΙΩΝΟΣ ΡΩΜΑΙΚ. ΙΣΤΟΡ. ΕΚ ΤΩΝ ΠΡΟ TOT Λς '•

βευτήν Φαβρίκιον ές τας πόλεις τας συμμαχίδας, όπως μηδέν νεωτερίσωσι, στειλάντων, εκείνον τε συνέλαβον, καΐ πέμψαντες προς τους Τυρρηνούς 1 και Όμβρικούς καΐ Γαλατάς συχνούς αυτών, τους μεν παραχρήμα, τους δ' ου πολλω ύστερον, προσαπέστησαν. (Ors., Extr. ι. GXLIV.)

CLVI. Οτι οι Ρωμαίοι τον Κλαύδιον, επειδή προς τους Λιγυας συνθήκας έποιήσαντο, πόλεμον άράμενον και αυτούς χειρωσάμενον, το μεν πρώτον, ως και εκείνου το παρασπονδηθέν, αλλ' ουχ εαυτών το αιτίαμα ον, έπεμψαν εκδίδοντες αύτοΐς, μή προσδεξαμένων δέ σφών αύτον έξήλασαν. (Val., Extr. Peir., XLV, p. 593.)

GLIX. 'Επί Φαβιου Μαξίμου Βερουκώσου ήτοι άκροχορδονώδους Ρωμαίοι ζ τούτο εποίησαν , Έλληνικον και Γαλατικον άνδρόγυνον κρύψαντες εν μέση τη άγορα έκ χρησμού τίνος δειματωδέντες , Χί^οντος 'Έλληνα και Γαλάτην καταλήψεσθαι το άστυ. (Val., Extr. XII, Schol. de Tzetzès sur Lycophr., 603, 1056.)

CLXTII. "Οτι χρησμός τις τής 2ιβύλλης τους Ρωμαίους