ΔΙΩΝΟΣ ΡΩΜΑΙΚ. ΙΣΤΟΡ. ΕΚ ΤΩΝ ΠΡΟ TOT AS

χίαν έκάλουν * οι δε ούτε τι προς των Καρχηδονίων κακόν ουτ' αύ προς τών Ρωμαίων αγαθόν, ώστε τοις [Λεν πολεμήσαι, τοις δε άμύναι, πεπονθέναι πώποτε εφασαν, και πάνυ δι' οργής αυτούς έσχον, έπικαλουντές σφισιν οτι πολλά και δεινά τους ομοφύλους αυτών έδεδράκεσαν. (Α. Mai, ibid., p. 190-191.)

CLXXVI. Δίων δε Κοκκειανος τους Ναρβωνησίους Βέβρυκας λέγει * , γράφων ούτω • « τών πάλαι μεν Βεβρύ-

κων, νυν δε Ναρβωνησίων, εστί το Πυρήναιον ορός. Το δε ορός τούτο χωρίζει Ίβηρίαν και Γαλατίαν. » (Val., Extr. des Schol. de Tzetz. sur Lyeophr.2, v. 506.)

GLXXIX. "Οτι 'Αννίβας πριν έργου εχεσθαι συγκαλέσας τους στρατιώτας, παρήγαγε τους αιχμαλώτους ους κατά την δδόν είλήφει 3, και έπύθετο αυτών πότερα δεδέσθαι τε εν πέδαις και δουλεύειν κακώς ή μονομαχήσαι άλλήλοις, ώστ' άφεθήναι προίκα τους νικήσαντας, έθέλοιεν. 'Επειδή τε τουθ' εί'λοντο, συνέβαλεν αυτούς, και, μαχεσαμένων σφών, ειπεν « Ειτ' ουκ αίσχρόν, ω άνδρες στρατιώται, τούτους μεν τους ύφ' ημών έαλωκότας ούτω