Litt. : de porte-lance

των πρεσβευτών επιφανείς επάγονται4. Άλλ' δ μεν, συγγνώμην αϊτών τοις Σαλύων δυνάσταις, άπέτυχεν. (Urs., Ambass., Extr. XII, p. 351.)

XIII. Οτι τών Τευτόνων μοΐρα ληστεύουσα πολύανδρος ες την γήν τών Νωρικών έσέβαλλεν. Και δ Ρωμαίων ύπατος Παπίριος Κάρβων δείσας, μή ες τήν Ίταλίαν έσβάλοιεν, έφήδρευε τοις Άλπίοις, ή μάλιστα έστιν ή διάβασις στενότατη. Ουκ έπιχε φούντων δ' εκείνων, αύτδς έπέβαινεν αύτοις, αιτιώμενος ες Νωρικούς έσβαλεΐν, Ρωμαίων ξένους οντάς. Έποιοΰντο δ' οι Ρωμαίοι ξένους, οις έδίδοσαν μεν είναι φίλους, ανάγκη δ' ουκ έπήν ως φίλοις έπαμύνειν. Οι μεν δή Τεύτονες πλησιάζοντι τω Κάρβωνι προσέπεμπον, άγνοήσαί τε τήν ες Ρωμαίους Νωρικών ξενίαν, και αυτών ες το μέλλον άφέξεσθαι. Ό δ' έπαινέσας τους πρέσβεις, και δούς αύτοΐς δδών ηγεμόνας, κρύφα τοις ήγουμένοις ένετείλατο μακροτέραν αυτούς περιάγειν. Τη βραχυτέρα δε αύτδς διαδραμών, άδοκήτως άναπαυομένοις έτι τοις Τεύτοσιν έμπεσών, έδωκε δίκην απιστίας, TioXkobç άποβαλών2. Τάχα δ' αν και πάντας άπώλεσεν, ει μή ζόφος και ομβρος και βρονταί βαρεϊαι, της μάχης ετι συνεστώσης, έπιπεσουσαι, διέστησαν αυτούς άπ' αλλήλων, και δ άγων ύπδ της άνωθεν εκπλήξεως διελύΟη. Σποράδες δε και ώς ες υλας οι Ρωμαίοι διαφεύγοντες3, τρίτη μόλις ήμερα συνήλθον. Και Τεύτονες ες Γαλατάς έχώρουν. (Ursin., Ambass., Extr. XII, p. 352.)