LXXXVI. (II. Est., ρ. 402.) Πλέονος δ' αεί

τοις ύπάτοις (Γαίω Νωρβανώ και Λευκίω Σκιπίωνι) γιγvo[jÂvou στρατού, από τε της πλέονος 'Ιταλίας ετι σφίσι συνεστώσης, και άπο της όμορου περί τον Ίίριδανον Γαλατίας ■ ουδ' ό 2ύλλας ήμέλει

1. Sic tous les mss. et la première édition. — 2. Les esclaves que Ginna avait affranchis pour s'en faire des soldats.

bien, toi, tuer Gaius Marius? » Le Galate fit volte-face et s'enfuit dehors, semblable à un fou et criant : — « Je ne puis tuer Gaius Marius. »