An de R. 682, av. J. C

IV. (Η. Est., ρ. 430.) "Ωδε μεν Λέντλω και Κεθήγω και Στατιλίω και Κασσίω, τοΐς άρχουσι της επαναστάσεως, §έ%οκτο ' και τον καιρόν έπετήρουν. Άλλοβρίγων δε πρέσβεις, αιτιώμενοι τους ηγουμένους αυτών, ες τήν Λέντλου συνωμοσίαν έπήχθησαν, ώς άναστήσοντες έπι Ρωμαίους την Γαλατίαν. Και Λέντλος μεν αύτοίς συνέπεμπεν ες Κατιλίναν Βουλτούρκιον, άνδρα Κροτωνιάτην, γράμματα χωρίς ονομάτων γεγραμμένα φέροντα. Οι δ' Άλλοβριγες ένδοιάσαντες, έκοινώσαντο Φαβίω Σάγγα, δς ην των Άλλοβρίγων προστάτης * ώσπερ άπάσαις πόλεσιν εστί τις εν Ρώμη προστάτης. Παρά δέ του 2άγγα μαθών δ Κικέρων, συνέλαβεν άπιόντας τους Άλλόβριγάς τε και Βουλτούρκιον, και ες τήν βουλή ν ευθύς έπήγαγεν. Οι δ' ώμολόγουν δ'σα τοις άμφί τον Λέντλον συνήδεσαν * άχθέντας τε ήλεγχον, ώς δ Κορνήλιος Λέντλος είποι πολλάκις, ειμάρθαι, τρεις Κορνηλίους γενέσθαι Ρωμαίων μονάρχους, ών ήδη Κίνναν και Σύλλαν γεγονέναι.

VII. (Η. Est., ρ. 431.) Κατιλίναν δέ ες δισμυρίους τε άγείραντα, και τούτων τέταρτη μοριον δπλίσαντα ήδη, και ες Γαλατίαν έπι άλλην παρασκευήν άπιόντα, 'Αντώνιος , δ έτερος ύπατος , υπέρ "Αλπεις 4 καταλαβών , ου δυσχερώς έκράτησεν

1. Sic omnes. Canclid. sub ipsis Alpium radicibus (cf. Sallust., LVI1); il lisait sans doute ύπ' "Αλπεσιν, ou ύπ' Αλπείοις. Schweigh. penche pour cette leçon.

GUERRES CIVILES

IV. Tels étaient les desseins de Lentlus, de Céthègus, de Statilius et de Cassius, les chefs de l'insurrection, et ils épiaient le moment favorable1. Des députés des Allobriges étaient [à Rome] pour accuser ceux qui les gouvernaient. Entraînés dans la conjuration de Lentlus, ils devaient soulever la Galatie (Gaule) contre les Romains. Lentlus avait envoyé avec eux à Catilina Vulturcius de Crotône, porteur de lettres sans suscription. Les Allobriges eurent des doutes : ils les communiquèrent à Fabius Sanga qui était le patron de leur nation. — Toutes les cités ont à Rome un patron. — Cicéron, averti par Sanga, fit arrêter à leur départ les Allobriges ainsi que Volturcius et les mena tout de suite au Sénat. Ils avouèrent toute leur complicité avec Lentlus, et quand ce dernier fut amené devant eux, ils le convainquirent lui, Cornélius Lentlus, d'avoir dit souvent que, suivant les arrêts du destin, trois Cornélius devaient régner dans Rome ; qu'il y avait eu déjà Cornélius Cinna et Cornélius Sylla

VII (0). Catilina avait rassemblé environ 20,000 hommes, dont le quart étaient déjà armés : il s'en allait en Galatie (Gaule) pour achever ses préparatifs, lorsque Antonius, l'autre consul, l'ayant surpris au delà des Alpes, le vainquit sans peine