Presque tous les mss., άφανώς; correction de Casaubon

difficiles, alors les chefs des Allobriges, s'étant rassemblés en nombre suffisant, s'emparèrent d'avance des endroits commodes par où Annibas devait nécessairement faire l'ascension [de ces montagnes]. S'ils avaient caché leur pensée, ils auraient anéanti complètement l'armée des Garchèdonies ; mais, ayant élé découverts à l'heure même , s'ils firent beaucoup de mal à Annibas, ils ne s'en firent pas moins à eux-mêmes. Et en effet, le général des Garchèdonies, sachant que les barbares occupaient les endroits commodes, dressa un camp à l'entrée des passes et y séjourna. Il envoya en avant quelques-uns des Galates qui lui servaient de guides, pour étudier à fond la pensée des ennemis et leur plan tout entier. Quand ces ordres furent exécutés, le général sut que, pendant le jour, les ennemis faisaient régulièrement leur service et gardaient leurs postes, mais que la nuit ils se retiraient dans une ville voisine. S'accommodant à ce plan, il combina ainsi ses opérations : ayant remis en état son armée, il la mena en avant au grand jour et, une fois arrivé près des endroits difficiles, il campa non loin des ennemis. La nuit venue, il donna l'ordre d'allumer les feux, laissa dans ses retranchements la plus grande partie de ses troupes et, avec les plus dispos de ses hommes en léger équipage, il traversa, pendant la nuit, les défilés et s'empara des positions auparavant occupées par les ennemis et que les barbares avaient quittées , selon leur habitude, pour se retirer dans leur ville1.

1. Tite-Live, XXI, 31 : Ipse cum expeditis, acerrimo quoque viro,

raptim angustias evadit, iisque ipsis tumulis, quos hostes tenuerant, consedit.

LI. Ού συμβάντος και της ημέρας επιγενόμενης, οί βάρβαροι συνθεασάμενοι το γεγονός, τας μεν αρχάς άπέστησαν της επιβολής * μετά δε ταύτα , θεωρουντες το των υποζυγίων πλήθος και τους ιππείς δυσχερώς έκμηρυομένους και μακρώς τας δυσχωρίας, έξεκλήΟησαν1 ύπο του συμβαίνοντος έξάπτεσθαι τής πορείας. Τούτου δε γενομένου , και κατά πλείω μέρη προσπεσοντων των βαρβάρων , ούχ ούτως ύπο των ανδρών ως ύπο τών τόπων πολύς έ-^ίγνετο φθο'ρος τών Καρχηδονίων, και μάλιστα τών ίππων και τών υποζυγίων. Ούσης γαρ ού μόνον στενής και τραχείας τής προσβολής, άλλα και κρημνώδους, από παντός κινήματος και πάσης ταραχής έφέρετο κατά τών κρημνών όμόσε2 τοις φορτίοις πολλά τών υποζυγίων. Και μάλιστα τήν τοιαύτην ταραχήν ίτζοίουν οι τραυματιζομενοι τών ίππων * τούτων γαρ οι μεν άντίοι συμπίπτοντες τοις ύποζυγίοις, όποτε διαπτοηθείεν εκ τής πληγής, οί δε κατά τήν εις τούμπροσθεν όρμήν έξωθουντες πάν το παραπίπτον εν ταίς δυσχωρίαις, μεγάλην άπειργάζοντο ταραχήν. Εις α βλέπων Αννίβας, και συλλογιζό μένος (Cas., ρ. 205.) ως ουδέ τοις διαφυγουσι τον κίνδυνον εστί σωτηρία, του σκευοφόρου3 διαφθαρέντος , άναλαβών τους προκατασχόντας τήν νύκτα τας ύπερβολάς, ώρμησε παραβοηθήσων τοις τη πορεία προλαβούσιν4. 06 γενομένου, πολλοί μεν τών πολεμίων άπώλλυντο δια το ποιείσθαι τήν ϊγο8ον εξ ύπερδεξίων τον Άννίβαν, ούκ έλάττους δέ και τών ίδιων ■

t. -Sic presque tous; L. Dindorf, édit. Teubner, 1866, praefat. p. xx, indique έξεκλίθησαν comme une leçon du Vaticanus.