V. supr. en. lyi, p
Πολλήν ούν ποιούμενος προνοιαν 'Αννίβας της επιμελείας αυτών, άνεκτατο και τας ψυχάς άμα και τα σώματα των ανδρών, ομοίως δε και1 τών ιππο)ν. Μετά δε ταύτα, προσανειληφυίας ήδη της δυνάμεως, τών Ταυρίνων, οι τυγ*/άνουσι προς τή παρωρεία κατοικουντες , στασιαζόντων μεν προς τους "Ινσομβρας, άπιστούντων δε τοις Καρχηδονίοις, το μεν πρώτον αυτούς εις φιλίαν προυκαλεΐτο και συμμαχίαν • ούχ υπακουόντων δε, περιστρατοπεδεύσας την βαρυτάτην πόλιν, εν τρισιν ήμέραις έξεπολιόρκησε. Κατασφάξας δε τους έναντιωθέντας αύτω τοιούτον ένειργάσατο φόβον τοις σύνεγγυς κατοικούσα τών βαρβάρων, ώστε πάντας εκ χειρός παραγίγνεσθαι, δίδοντας αυτούς εις τήν πίστιν. Το δε λοιπόν πλήθος τών τα πεδία κατοικούντων Κελτών έσπούοαζε μεν κοινωνεΐν τοις Καρχηδονίοις τών πραγμάτων, κατά τήν εξ άρ^ής επιβολή ν ■ παρηλλαχότων δε τών Ρωμαϊκών στρατοπέδων ήδη τους πλείστους αυτών και διακεκλικοτων2, ήσυχίαν ήγον ■ τινές δε και συστρατεύειν ήναγκάζοντο τοις Ρωμαίοις. Εις α βλέπων 'Αννίβας (Cas., ρ. 21 3.) έκρινε μή μέλλειν, άλλα προάγειν είςτούμπροσθεν, και πράττειν τι προς τό θαρρήσαι τους ^ουλο^ίνοΌς μετέχειν σφίσι τών αυτών ελπίδων.
LXI. Προθέμενος δε ταύτα, και τον Πόπλιον άκούων ήδη διαβεβηκέναι τον Πάδον μετά τών δυνάμεων και
1. Casaub., Schweigh., Didot, όμ. δ. τα τών ϊππ. — L. Dindorf propose de garder κα\ que donne le Vatic. et d'ajouter τα.
2. C'est la leçon de tous les mss. conservée par Casaubon, remplacée inutilement depuis Reiske par διακεκλεικότων.
dans cette longue suite de fatigues que nous avons racontées, des espèces de bêtes sauvages. Aussi Annibas, donnant à ces soins une prévoyante attention, réparait chez ses hommes l'esprit avec le corps; il s'occupait pareillement des chevaux. Après cela, et dès que son armée eut repris [des forces] , comme les Taurins, qui habitent au pied des monts, avaient des démêlés avec les Insombres et se défiaient des Carchèdonies, d'abord il leur offrit son amitié et son alliance, puis, comme ils n'y voulaient entendre, ayant investi leur ville la plus forte, il s'en empara après trois jours de siège. Il passa au fil de l'épée ceux qui lui avaient été contraires , et inspira par là une telle terreur aux barbares des pays voisins, qu'ils vinrent tout de suite se remettre à sa discrétion. Le reste des populations celtiques qui habitaient les plaines désiraient bien s'associer aux entreprises des Carchèdonies, suivant leur intention première; mais les légions romaines ayant passé outre, en évitant la plupart d'entre elles, elles se tenaient en repos. Quelques-unes furent même forcées de joindre leurs armes à celles des Romains1. A la vue de cet état de choses, Annibas jugea qu'il ne fallait pas tarder, mais pousser en avant et faire quelque coup pour enhardir ceux qui voulaient avoir leur part des mêmes espérances.
LXI. Voilà ce qu'il se proposait de faire, lorsqu'il apprit que Poplius avait déjà passé le Pade avec ses
t. Tite-Live, l. I. xxxix, est moins explicite, mais au fond les deux récits s'accordent.
σύνεγγυς είναι, το [Λεν πρώτον ήπίστει τοις προσαγγελλομένοις1, ένθυμούμενος μεν oit πρότερον ήμέραις ολίγαις αύτον άπέλιπε περί τήν του Ροδανού διάβασιν, και συλλογιζόμενος τον πλουν τον από Μασσαλίας εις Τυρρηνίαν ώς δυσπαρακόμιστος ειη * προς δέ τούτοις, τήν πορειαν ίστορών τήν άπο του Τυρρηνικού πελάγους δια της Ιταλίας μέχρι προς τας "Αλπεις, ώς πολλή και δυσδίοδος υπάρχει στρατοπέδοις. Πλειόνων δέ και σαφέστερον2 άει προσαγγελλόντων, έθαύμαζε και κατεπλήττετο3 τήν ολην επιβολή ν και τήν πραξιν του στρατηγού. Το δέ παραπλήσιον συνέβαινε πάσχειν και τον Πόπλιον • τας μεν γαρ αρχάς ούδ' έπιβαλέσθαι τη δια των "Αλπεων ήλπισε πορεία τον Άννίβαν δυνάμεσιν άλλοφύλοις • ει δέ και τολμήσαι4, καταφθαρήσεσθαι προδήλως αύτον ύπελάμβανε. Διόπερ εν τοιούτοις ων διαλογισμοΐς , ώς έπυνθάνετο και σεσώσθαι και πολιορκεΐν αύτον ήδη τινας πόλεις εν 'Ιταλία, κατεπέπληκτο τήν τόλμαν και το παράβολον τάνδρός. Το δ' αυτό συνέβαινε και τοις εν τη Ρώμη πεπονθέναι περί των προσπιπτόντων. "Αρτι γαρ της τελευταίας φήμης καταληγούσης υπέρ των Καρχηδονίων, δτι Ζάκανθαν ειλήφασι, και προς ταύτην βεβουλευ μένων τήν έ'ννοιαν, και τον μέν ενα των στρατηγών έξαπεσταλκότων εις τήν Αιβύην , ώς αυτήν τήν Καρχηδόνα πολιορκήσοντα , τον δ' έτερον εις Ίβηρίαν, ώς προς Άννίβαν έκεΐ διαπολεμήσοντα , παρήν
