LIVRE VIII

XXIV. Cavare, roi des Galates de la Thrace, avait dans le caractère quelque chose de royal; il était magnanime. Il procura aux marchands qui naviguaient vers le Pont une entière sécurité; il rendit aussi de grands services aux Byzanties dans leur guerre contre les Thraces et les Bithynes

1. Les habitants d'Utique, en grec Ίτύκη, nouvel exemple des altérations que les Romains faisaient subir généralement aux noms étrangers.

!Καύαρος 6 Γαλάτης, ων τάλλα άνήρ αγαθός, υπό Σωστράτου του κόλακος διεστρέφετο, ος ην Χαλκηδόνος το γένος (Athén., VI, 13.)

XXXII. (Cas., p. 535.) Άπομερίσας δε (δ Αννίβας) των Κελτών εις δισχιλίους, και διελών εις τρία μέρη τούτους, συνέστησε των νεανίσκων δύο προς εκαστον [Λέρος των χειριζοντων τήν πραξιν2. 'Ακολούθως δε και των παρ' αύτου τινας ηγεμόνων συνεξαπέστειλε , προστάξας διαλάβει ν των εις τήν άγοράν φερουσών οδών τάς εύκαφοτάτας. "Οταν δε τούτο πράξωσι, τοις μέν έγχωρίοις νεανίσκοις έξαιρεΐσθαι3 παρήγγειλε καΐ σώζειν τους έντυγχάνοντας τών πολιτών, άναβοώντας εκ ποΧΚου, μένειν κατά χώραν Ταραντίνους, ως υπαρχούσης αύτοΐς της ασφαλείας. Τοις δε παρά τών Καρχηδονίων και Κελτών4 ήγεμοσι κτείνειν διεκελεύσατο τους έντυγχάνοντας τών Ρωμαίων. Ούτοι μέν ου ν χωρισθέντες αλλήλων επραττον μετά ταύτα το προσταχθέν. Της δε τών πολεμίων εισο'δου καταφανούς ήδη γενομένης τοις Ταραντίνοις, πλήρης ή πολις κραυγής έγίγνετο και ταραχής παρηλλαγμένης. Ό μεν ουν Γάϊος, προσπεσούσης αύτω τής εισόδου τών πολεμίων, συννοήσας αδύνατον αυτόν όντα δια τήν μέθην, ευθέως έξελθών εκ τής οικίας μετά τών οικετών, και παραγενόμενος έπι τήν πύλην τήν φέρουσαν έπι τον λιμένα, και μετά ταύτα του φύλακος άνοίξαντος αύτω τήν ρινοπύλην, διαδύς ταύτη5

t. M. Bouchot, dans sa tratl., a réuni ces deux extraits. — Sur ce roi gaulois, v. pi. haut, p. 260-261.